Φρέντι Μέρκιουρι: Ο Φάροκ με τις τέσσερις οκτάβες

Πριν από ακριβώς 80 χρόνια στο Στόουν Τάουν του τότε βρετανικού προτεκτοράτου της Ζανζιβάρης (τώρα μέρος της Τανζανίας), γεννιόταν ένα αγοράκι με το όνομα Φάροκ Μπουλσάρα. Το Φάροκ (διεθνώς γραμμένο ως Farrokh ή Farrukh) σημαίνει «ευτυχισμένος», «ευλογημένος», «τυχερός» ή «ένδοξος». Παραδοσιακό περσικό όνομα με βαθιές ρίζες, προερχόταν από τη μέση περσική λέξη frahrōg / farrox και συνδεόταν με την έννοια του «φαρ» (farr), που στην περσική παράδοση συμβολίζει τη θεϊκή δόξα και λάμψη.

Αυτή η λάμψη κράτησε 45 χρόνια. Από τις 5 Σεπτεμβρίου 1956 έως τις 24 Νοεμβρίου 1991. Το ντροπαλό αγόρι από το τροπικό νησί έγινε μύθος. Η μουσική και η φωνή του τον βοήθησαν στην πορεία. Τα εκατομμύρια θαυμαστές του παραμένουν πιστοί σε αυτόν μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τον οικογενειακό μύθο, κάποιος πρόγονός του όταν γεννήθηκε έφτιαξε ένα αστέρι ως δώρο για το αγόρι. Ηταν το αστέρι του Ερμή. Αυτό το αστέρι θα τον συνόδευε στο μονοπάτι της ζωής του. Αλλά ο μάγος ήταν επίσης σε θέση να δει το μέλλον, ώστε να μπορεί να αντιληφθεί την αποστολή του Φάροκ στη Γη. Ηταν να κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους μέσω της μουσικής.

Η «ΓΕΝΝΗΣΗ» ΤΟΥ ΦΡΕΝΤΙ. Οταν το παιδί ήταν επτά ετών, ο μάγος ήθελε να του διδάξει τον σκοπό του στη Γη, ωστόσο είχε δεύτερες σκέψεις. Μια αποστολή στη ζωή είναι ένα μυστικό που ο καθένας μας πρέπει να ανακαλύψει μόνος του. Ο Φάροκ πήγε σχολείο εκεί. Στη Ζανζιβάρη.

Κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο ετών έμαθε τα ίδια πράγματα που μαθαίνουμε όλοι. Ωστόσο, οι γονείς του ήθελαν να έχει την καλύτερη εκπαίδευση, επειδή τον αγαπούσαν. Μια εκπαίδευση καλύτερη από τον μέσο όρο δεν μπορούσε να βρεθεί σε ένα τόσο μικρό νησί. Ωστόσο, στο Παντσγκάνι, στους λόφους της Ινδίας, υπήρχαν εξαιρετικά σχολεία, αν και ήταν και πιο αυστηρά. Εφόσον ο Φάροκ είχε φτάσει σε μια ηλικία όπου η πειθαρχία δεν βλάπτει, αποφάσισαν να τον στείλουν σε ένα τέτοιο σχολείο.

Ξεκινώντας το ταξίδι του, προσπαθούσε να φανταστεί τι τον περίμενε. Πώς θα ήταν οι δάσκαλοι, οι φίλοι και τα μαθήματά του; Θα μπορούσε να τηρήσει τις αρχές που του είχαν διδάξει ο παππούς, ο πατέρας και ο θείος του; Τις ίδιες αρχές που ακολούθησαν όλοι οι πέρσες προπάτορές του, τις οποίες κήρυξε ο Ζαρατούστρα, ο μεγαλύτερος από όλους τους προφήτες; Καλές σκέψεις, καλά λόγια και καλές πράξεις – αυτές ήταν οι αρχές του Φάροκ Μπουλσάρα.

Στο νέο του σχολείο χρησιμοποιούσαν αγγλικά ονόματα, έτσι το αγόρι αυτοαποκαλούνταν Φρέντι. Τα αθλήματα δεν ήταν ιδιαίτερα σημαντικά για αυτόν. Η τέχνη σήμαινε περισσότερα. Ως μαθητής ζωγράφιζε, έπαιζε και διάβαζε λογοτεχνία. Τον γοήτευαν ιδιαίτερα οι βιογραφίες μεγάλων περσών και ινδών ηρώων. Ωστόσο, η μουσική τον συγκίνησε περισσότερο. Κάπως έτσι «γεννήθηκε» ο Φρέντι Μέρκιουρι. Ο τραγουδιστής των Queen, που μόνο η μουσική μπόρεσε να τον μεταφέρει σε άγνωστους κόσμους, σε παράξενες μελωδίες. Ηταν τόσο μακρινές που δεν τις είχε ξανακούσει ποτέ, και σε ονόματα που του ακούγονταν τόσο ξένα, όπως ο Σοπέν, ο Μότσαρτ και ο Ντεμπισί. Αφού έμαθε να παίζει πιάνο, οι παραπάνω έγιναν οι μουσικοί του δάσκαλοι. Τα έργα τους του φάνηκαν θαυμαστά. Και τον βοήθησαν να δημιουργήσει το δικό του θαύμα.

Αργότερα άρχισαν να τον εμπνέουν Ροκ σταρ, όπως ο Ελβις Πρίσλεϊ και ο Λιτλ Ρίτσαρντ, γεγονός που τον ώθησε να ιδρύσει τη δική του σχολική μπάντα με μερικούς φίλους. Υστερα από τέσσερα χρόνια με την μπάντα του, επέστρεψε στη Ζανζιβάρη, όμως δυστυχώς δεν υπήρχε πιάνο να τον περιμένει εκεί. Η μουσική που έπρεπε να ακουστεί στη Ζανζιβάρη ονομαζόταν Taarab. Αυτό το χαρούμενο μείγμα αφρικανικών, αραβικών και ινδικών επιρροών είχε την προέλευσή του στα παλάτια του σουλτάνου.

ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ. Το 1964, η οικογένειά του εγκατέλειψε τη χώρα (σ.σ. η Επανάσταση της Ζανζιβάρης ξεκίνησε στις 12 Ιανουαρίου 1964) και μετακόμισε στο Μίντλσεξ της Αγγλίας. Εχοντας σπουδάσει και γράψει μουσική στο παρελθόν, ίδρυσε τους Queen το 1970 με τους Μπράιαν Μέι (κιθάρα) και Ρότζερ Τέιλορ (ντραμς). Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία: την υπογραφή του φέρουν επιτυχίες όπως οι «Killer Queen», «Bohemian Rhapsody», «Somebody to Love», «We Are the Champions», «Don’t Stop Me Now», «Crazy Little Thing Called Love».

Το 1987 η νέα καμπή στη ζωή του τον περίμενε με τη μορφή της απειλής. Διαγνωσμένος με AIDS συνέχισε να ηχογραφεί με τους Queen και μετά θάνατον «συμμετείχε» στο τελευταίο τους άλμπουμ, «Made in Heaven» (1995). Το 1991, την επόμενη μέρα μετά τη δημόσια ανακοίνωση της διάγνωσής του, πέθανε από επιπλοκές της νόσου σε ηλικία 45 ετών.

Ως μέλος των Queen, ο Mέρκιουρι εισήχθη μετά θάνατον στο Rock and Roll Hall of Fame το 2001, στο Songwriters Hall of Fame το 2003 και στο UK Music Hall of Fame το 2004. Το 2002 ψηφίστηκε στην 58η θέση στην ψηφοφορία του BBC για τους 100 μεγαλύτερους Βρετανούς.

Ο δυνάμει γιατρός ή δικηγόρος – αυτά τα όνειρα είχαν οι γονείς του – θεωρείται σήμερα ένας από τους σπουδαιότερους τραγουδιστές στην ιστορία της ποπ / ροκ μουσικής, γνωστός για την εκθαμβωτική σκηνική του περσόνα και το φωνητικό εύρος τεσσάρων οκτάβων. Αψήφησε τις συμβάσεις ενός ροκ frontman με το θεατρικό του στυλ, επηρεάζοντας την καλλιτεχνική κατεύθυνση των Queen. «Μισώ να κάνω το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά. Μου αρέσει να βλέπω τι συμβαίνει τώρα στη μουσική, τον κινηματογράφο και το θέατρο και να ενσωματώνω όλα αυτά τα πράγματα» έλεγε σε συνέντευξη το 1986.