- Advertisement -

Τραμπ – Σι: Σύνοδος Κορυφής με φόντο καχυποψία, δασμούς και γεωπολιτική σύγκρουση

Τραμπ – Σι: Σύνοδος Κορυφής με φόντο καχυποψία, δασμούς και γεωπολιτική σύγκρουση
1

- Advertisement -

Υπάρχουν, άραγε, «μερομήνια» στην πολιτική και τη διπλωματία; Αν υποθέσουμε πως ναι, τότε δεν μας προϊδεάζουν για κάτι ιδιαιτέρως θετικό ή, έστω, αισιόδοξο ενόψει της (εξ αναβολής) διήμερης επίσκεψης του Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο και της συνάντησής του με τον Σι Τζινπίνγκ, που θα πραγματοποιηθούν αύριο και μεθαύριο.

Η εξήγηση βρίσκεται στη διαπίστωση ότι και οι δύο πλευρές φρόντισαν να «τεντώσουν το σκοινί», προκαταβολικά και η καθεμία από την πλευρά της: οι μεν Αμερικανοί επιβάλλοντας κυρώσεις σε τρεις εταιρείες με έδρα την Κίνα, τις οποίες κατηγόρησαν ότι παρείχαν στην Τεχεράνη δορυφορικά δεδομένα για τις στρατιωτικές τους εγκαταστάσεις στον Περσικό, ώστε να τις πλήξει με ακρίβεια. Οι δε Κινέζοι παροτρύνοντας την ηγεσία του Ιράν να απορρίψει την τελευταία πρόταση της Ουάσιγκτον για τον τερματισμό του πολέμου (ο υπουργός Εξωτερικών του, άλλωστε, είχε επισκεφθεί το Πεκίνο λίγο πριν σταλεί η απάντηση).

«Οδηγός» το παρελθόν»

Σε αυτό το φόντο, αμφότεροι φροντίζουν να κρατούν χαμηλά τον πήχη των προσδοκιών, ειδικά καθώς το φάντασμα των δασμών εξακολουθεί να πλανάται πάνω και από τις δύο χώρες, ενώ η προσωρινή εκεχειρία δεν πείθει ότι μπορεί να αποδειχθεί βιώσιμη. Την ίδια στιγμή δε, οι διαφορές στα μέτωπα της Ταϊβάν, της Θάλασσας της Νότιας Κίνας και της Κορεατικής Χερσονήσου μοιάζουν με γόρδιο δεσμό, καθιστώντας την προσπάθεια προσέγγισης ακόμη πιο περίπλοκη.

Τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα εξαιτίας της μάλλον δυσάρεστης εμπειρίας που υπάρχει στη σχέση των δύο ηγετών, η οποία ξεκίνησε λίγο μετά την πρώτη εκλογή του Τραμπ. Αρκετοί θα θυμούνται, για του λόγου το αληθές, ότι τις τρεις συναντήσεις που είχαν το 2017 και ειδικά την επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ στο Πεκίνο, η οποία μάλιστα συνοδεύτηκε από την υπογραφή οικονομικών συμφωνιών ύψους 250 δισ. δολαρίων, ακολούθησε το πρώτο κύμα των δασμών εις βάρος της Κίνας, τον Μάρτιο του 2018.

Ηταν μια κίνηση η οποία, όχι άδικα, θεωρείται από πολλούς ως η αφετηρία για την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης μεταξύ της νυν και της ανερχόμενης υπερδύναμης. Πολύ περισσότερο καθώς αυτή συνεχίστηκε και κατά την προεδρία του Τζο Μπάιντεν, ο οποίος διατήρησε τους δασμούς του Τραμπ και χαρακτήρισε επισήμως την Κίνα «στρατηγική απειλή» για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το κλίμα σε Ουάσιγκτον – Πεκίνο

«Η αναζήτηση της σταθερότητας είναι μια καλή ιδέα, αρκεί ο κ. Τραμπ να μην πιστεύει πως η προσωπική σχέση μπορεί να υπερκεράσει τις αντιαμερικανικές επιδιώξεις του κ. Σι (…) Πέρα από τα λεγόμενα περί καλής θέλησης στο Πεκίνο, η πραγματικότητα δεν έχει αλλάξει: ο κ. Σι παίζει ένα μακροπρόθεσμο παιχνίδι με στόχο την εκθρόνιση των ΗΠΑ ως ηγέτιδας δύναμης του κόσμου», σημειώνει χαρακτηριστικά κεντρικό άρθρο της «Wall Street Journal», αποτυπώνοντας το κλίμα που επικρατεί σε μεγάλο τμήμα του κατεστημένου της Ουάσιγκτον και της κυβέρνησης.

«Οταν ο κ. Τραμπ επισκέφθηκε την Κίνα στα τέλη του 2017, ο Σι Τζινπίνγκ τον υποδέχθηκε με μια μεγαλοπρεπή επίδειξη της ιστορίας και του πολιτισμού της Κίνας (…) Μετά από οκτώ χρόνια, μια πανδημία και δύο εμπορικούς πολέμους, ο κ. Τραμπ επιστρέφει στο Πεκίνο, με αυτό που κυριαρχεί πλέον στα πρώτα θέματα των ΜΜΕ στο εσωτερικό και διεθνώς είναι το ζήτημα της μελλοντικής ηγεμονίας και όχι των μεγαλείων του παρελθόντος (…) Η Κίνα εμφανίζεται ολοένα περισσότερο όχι ως ένας πολιτισμός σε αποδρομή που προσπαθεί να φτάσει τη Δύση, αλλά ως μια υπερδύναμη η οποία είναι αποφασισμένη να την ξεπεράσει», υπογραμμίζει την ίδια στιγμή ανάλυση στους «New York Times» που περιγράφει το κλίμα στο Πεκίνο – πιστώνοντας, παράλληλα, αυτή την αλλαγή στον Τραμπ.

Υπό το πρίσμα που περιγράφεται, είναι λογικό οι περισσότεροι να επικεντρώσουν την προσοχή τους όχι σε αυτά που θα πουν και θα συμφωνήσουν οι δύο πρόεδροι και όσοι τους συνοδεύουν (πολιτικοί και επιχειρηματίες), αλλά σε αυτά που δεν θα πουν και δεν θα συμφωνήσουν, τουλάχιστον δημοσίως. Διότι εκεί θα κρύβεται ο μίτος που θα μας οδηγήσει στην επόμενη μέρα των σχέσεων ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα – τους δύο πιο ισχυρούς παίκτες στον κόσμο του σήμερα και του αύριο.

Οι προηγούμενες συναντήσεις Τραμπ και Σι

  • 2017 – 6 Απριλίου: Συνάντηση στην έπαυλη του Τραμπ στο Μαρ-α-Λάγκο της Φλόριντα. Ηταν η πρώτη διά ζώσης επαφή του με τον Σι, 75 ημέρες μετά την ορκωμοσία του στην προεδρία.
  • 2017 – 8 Ιουλίου: Συνάντηση στο περιθώριο της συνόδου της G20 στο Αμβούργο, όπου επισήμως κυριάρχησαν το πυρηνικό πρόγραμμα της Β. Κορέας και οι οικονομικές σχέσεις.
  •  2017 – 8-10 Νοεμβρίου: Συνάντηση κατά τη διήμερη επίσημη επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ στο Πεκίνο, ο οποίος ξεναγήθηκε στην Απαγορευμένη Πόλη και τη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού.
  •  2018 – 1 Δεκεμβρίου: Συνάντηση στο περιθώριο της συνόδου της G20 στο Μπουένος Αϊρες, λίγο μετά την επιβολή από τον Τραμπ δασμών σε κινεζικά προϊόντα και κυρώσεων σε επιχειρήσεις (Huawei).
  • 2019 – 29 Ιουνίου: Συνάντηση στο περιθώριο της συνόδου της G20 στην Οσάκα, όπου συμφωνήθηκαν βήματα εκτόνωσης της οικονομικής διαμάχης. Το ξέσπασμα της Covid τα «πάγωσε» όλα.
  • 2025 – 30 Οκτωβρίου: Συνάντηση στο περιθώριο της συνόδου του APEC στη Νότια Κορέα, η πρώτη των δύο ηγετών μετά την επανεκλογή Τραμπ στην προεδρία.

- Post Down -

Comments are closed.