- Advertisement -
Το «Αλήθεια καληνύχτα» κυκλοφόρησε την περασμένη Παρασκευή. Μέσα σε μόλις δύο λεπτά και μια γλυκιά μελωδία, ο Μιχάλης Ατσάλης και η Ολίνα Άλση δημιουργούν έναν ξεχωριστό μικρόκοσμο.
Το single κυκλοφορεί ενόψει του επερχόμενου άλμπουμ που προετοιμάζουν οι νέοι δημιουργοί. Μετά την «Παράλληλη πόλη» και το «Γεμίσαμε τέλος», το τρίτο single από τον επερχόμενο δίσκο «Στην παράλληλη πόλη» σκιαγραφεί την προσμονή για τον «άλλο» και το «ψύχος» που φέρνει η ερωτική μοναξιά. Η μουσική του τραγουδιού είναι του Ατσάλη, ενώ τους στίχους υπογράφει η Αλση.
Ο χρόνος κυνηγά τον ήρωα «έχω παγώσει αλήθεια, κι εμένα και τον χρόνο». Το σκηνικό συμπυκνώνεται στο «χάος παντού και γκρίζο». Πολλές φορές, από το προσωπικό μας βίωμα μεταφέρουμε το σκοτάδι που μπορεί να σκεπάζει την ψυχή μας σε όλη την πραγματικότητα που ζούμε και μας περιβάλλει.
Στο ρεφρέν, αποτυπώνεται πως, πολλές φορές, οι δικαιολογίες καθορίζουν τις ανθρώπινες συναναστροφές, αναβάλλοντας τη δράση και το «μαζί». «Αλήθεια καληνύχτα, αλήθεια δεν πειράζει, αφού πονάς ακόμα κι εγώ ξυπνάω πρωί». Μία διάθεση φυγής με ασύδοτη ευκολία παίρνει τη θέση μιας οποιασδήποτε προσπάθειας για ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία.
«Το ζήσαμε, δυο παιδιά που πήγαν εκδρομή». Η εναλλαγή πρώτου και τρίτου προσώπου ίσως να υποδηλώνει την προσπάθεια του ήρωα να αποστασιοποιηθεί από τη «φλόγα» του έρωτα, προσποιούμενος πως αρκείται στο ανέμελο παρελθόν.
Σε δεύτερο χρόνο, η γειτονιά μπαίνει σε πρώτο πλάνο. Αληθινές περιγραφές από την καθημερινότητα της νέας γενιάς μάς δίνουν τον τόνο της ματαίωσης που «μετράει τα καμένα και σκρολάρει πριν τον ύπνο» και καθώς «κανείς δεν περιμένει, μένουν παγωμένα τα χείλη και τα μάτια». Οι πρωταγωνιστές του σκρολαρίσματος συστήνονται ως «αποσυνδεδεμένοι», υπογραμμίζοντας το χάσμα της μηχανικής καθημερινότητας – που εδώ συμπυκνώνεται στο σκρολάρισμα – από τη ζωηρή και πολύχρωμη πραγματικότητα.
Η αυλαία κλείνει με ένα ρεφρέν αποχαιρετισμού. Το τέλος έρχεται αναπόφευκτα. Προτού «δέσει ο δεσμός», «σπάει» τον ήρωα, που καταφεύγει, άλλη μια φορά, στη ρομαντική ανάμνηση μιας «σκονισμένης» εκδρομής.
Comments are closed.