Το μποϊκοτάζ στη Σαράντον και το τραύμα του πολέμου

Μιλώντας στους δημοσιογράφους μετά την προβολή της ταινίας «The echo chamber» του Αντρέα Παλαόρο στην οποία πρωταγωνιστεί δίπλα στον Λούκα Μαρινέλι και την Αλίσια Βικάντερ, η αμερικανίδα ηθοποιός Σούζαν Σαράντον μίλησε για μια ακόμα φορά ανοιχτά για το μποϊκοτάζ που έχουν δεχθεί στο Χόλιγουντ όσοι καλλιτέχνες δηλώνουν υποστηρικτές της Παλαιστίνης.

Θύμα αυτού του «σιωπηλού πολέμου» είναι εξάλλου η ίδια η Σαράντον: το 2023 το πρακτορείο UTA με το οποίο επί χρόνια συνεργαζόταν, διέκοψε τη συνεργασία τους εξαιτίας των δηλώσεών της υπέρ των Παλαιστινίων. «Ακόμα και σήμερα, υπάρχουν σχέδια που δεν υλοποίησα επειδή διάφορα πρακτορεία λειτουργούν εναντίον μου λέγοντας όπου μπορούν να μη με προσλαμβάνουν» είπε η Σαράντον. «Αυτό όμως σημαίνει δύναμη του συστήματος. Νομίζω ότι σε ό,τι αφορά το πρόσωπό μου, ο κόσμος και σίγουρα ο κόσμος διεθνώς, με θεωρεί ευπρόσδεκτη».

Η ταινία «The echo chamber», ένα ρομαντικό δράμα με κεντρικό ήρωα έναν μουσικό που παλεύει με τους δαίμονές του, γυρίστηκε στην Ιταλία και το Βέλγιο και δεν είναι αμερικανική παραγωγή, ενώ ο σκηνοθέτης Αντρέα Παλαόρο είναι Ιταλός. «Παρ’ όλ’ αυτά προειδοποίησαν και τον Αντρέα να μη με προσλάβει, όμως εκείνος δεν υπάκουσε. Θα τον ευγνωμονώ πάντα για αυτό» είπε η Σαράντον.

Η Ελεν Μπέρστιν

Χθες το φεστιβάλ τίμησε την αμερικανίδα ηθοποιό Ελεν Μπέρστιν με έναν ειδικό Χρυσό Λέοντα καριέρας. Η παρουσία και ομιλία της βραβευμένης με Οσκαρ Α’ ρόλου ηθοποιού για την ταινία «Η Αλίκη δεν μένει πια εδώ» ήταν άκρως συγκινητική και κυρίως ουσιαστική. Η πρωταγωνίστρια του θρυλικού «Εξορκιστή» και πολλών ακόμα ταινιών, συνόψισε με ακρίβεια την πορεία της στον χώρο, τον οποίο κατέκτησε σχετικά εύκολα, πρώτα στην τηλεόραση και μετά στον κινηματογράφο. «Αυτό που καταλαβαίνω τώρα, ενώ δέχομαι αυτό το πολύτιμο βραβείο, είναι ότι δεν αφορά μόνο αυτά που έχεις κατακτήσει αλλά και αυτά που έχεις μάθει». Η Μπέρστιν έμαθε, και εξακολουθεί να μαθαίνει.

Μετά το Βιετνάμ

Δεν είναι λίγες οι φορές που ο κινηματογράφος έχει ασχοληθεί με ιστορίες γύρω από τις συνέπειες του πολέμου και το μετατραυματικό στρες, όμως πολύ πιθανόν, μετά την ταινία «Κύριε Νέλσον σκοτώσατε ανθρώπους;» (Mr Nelson did you kill people?) του Σίνζια Τσουκαμότο να μη χρειαστεί να γυριστεί ποτέ κάτι άλλο πάνω σε αυτό το πολύκροτο ζήτημα. Με όλες τις δυσάρεστες λεπτομέρειες που αναπόφευκτα συνεπάγονται, η ταινία εξετάζει την πορεία ενός ανθρώπου που τελικά δεν κατάφερε ποτέ να ξεφύγει πλήρως από τους εφιάλτες και τη φρίκη του πολέμου. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ίσως είναι ότι οι εφιάλτες αυτοί οφείλονται σε πράξεις που το ίδιο το πρόσωπο που τώρα ταλαιπωρείται, προκάλεσε.

Το όνομά του είναι Αλεν Νέλσον και ήταν πρόσωπο υπαρκτό. Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, ως πεζοναύτης, ο Νέλσον συμμετείχε σε ανείπωτες θηριωδίες των Αμερικανών κατά των Βιετναμέζων. Σκότωσε άοπλους, σκότωσε ανυπεράσπιστες γυναίκες και παιδιά, έκαψε ολόκληρα χωριά. Και τώρα, έχοντας επιστρέψει στην πατρίδα του δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να συνεχίσει τη ζωή του.

Ο Τσουκαμότο τον παρακολουθεί πολύ στενά δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στις εκφράσεις των ηθοποιών που υποδύονται τον Νέλσον σε διάφορες ηλικίες (βασικός είναι ο Ρόντνεϊ Χικς που υποδύεται τον Νέλσον πολλά χρόνια μετά τον πόλεμο, ενώ στη διάρκεια του πολέμου, ο ηθοποιός Μαρκ Μέρφι που βρίσκεται στον ίδιο ρόλο, είναι μια μικρή αποκάλυψη). Ο παλμός της ταινίας πάντως είναι η σχέση του Νέλσον με τον ψυχίατρο που τον παρακολουθεί (εξαιρετικός όπως πάντα Τζέφρι Ρας) σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας που θα κρατήσει πολλά χρόνια – για την ακρίβεια ως τον θάνατο του Νέλσον σε ηλικία μόλις 65 ετών.