Τι «έκρυψαν» στο Διάστημα – Η δεύτερη πυραυλική εποχή ανατέλλει και υπόσχεται χάος

Δεν χρειάστηκε ούτε εκτόξευση πυραύλου ούτε εικόνα από κάποιο διαστημικό τηλεσκόπιο. Αρκούσαν λίγες λέξεις ενός αμερικανού υπουργού για να αλλάξει το τοπίο πάνω από τη Γη.

Ο υπουργός Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ Τρόι Μάινκ αποκάλυψε ότι η αμερικανική Space Force διαθέτει πλέον «όπλα ελέγχου του Διαστήματος» σε τροχιά, ικανά να προστατεύσουν τις αμερικανικές δυνάμεις από εχθρική ενέργεια.

Η δήλωση ήταν προσεκτικά μετρημένη.

Δεν αποκαλύφθηκε ούτε ο αριθμός των συστημάτων, ούτε πότε εκτοξεύθηκαν, ούτε σε ποια τροχιά βρίσκονται.

Και, κυρίως, δεν ειπώθηκε τι ακριβώς μπορούν να κάνουν.

Ο ίδιος ο Μάινκ αρνήθηκε να διευκρινίσει αν πρόκειται για κινητικά ή μη κινητικά όπλα. Παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι η ανακοίνωση ήταν απολύτως συνειδητή και ότι η διατύπωση είχε επιλεγεί προσεκτικά.

Ο δορυφόρος που μπορεί να γίνει όπλο

Το πρώτο σενάριο που εξετάζουν οι ειδικοί δεν παραπέμπει σε διαστημικούς πυραύλους όπως εκείνους της επιστημονικής φαντασίας.

Παραπέμπει περισσότερο στον αόρατο πόλεμο των σημάτων.

Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να παρεμβάλλεται στις επικοινωνίες ενός εχθρικού δορυφόρου, να διαταράσσει τη λειτουργία του ή να τυφλώνει προσωρινά τους αισθητήρες του.

Λέιζερ

Στο ίδιο φάσμα βρίσκονται και τα κατευθυνόμενα ενεργειακά όπλα, όπως τα λέιζερ, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν οπτικά συστήματα χωρίς να προκαλέσουν την έκρηξη ενός δορυφόρου.

Πρόκειται για μια σημαντική λεπτομέρεια. Στον νέο διαστημικό πόλεμο δεν είναι απαραίτητο να καταστρέψεις τον αντίπαλο. Αρκεί να τον κάνεις να μη βλέπει, να μην ακούει ή να μην μπορεί να επικοινωνήσει.

Και αυτό είναι κρίσιμο επειδή οι σύγχρονοι στρατοί έχουν μεταφέρει ένα μεγάλο μέρος της ισχύος τους στο Διάστημα. Δορυφόροι παρέχουν επικοινωνίες, αναγνώριση, πλοήγηση, έγκαιρη προειδοποίηση για πυραυλικές εκτοξεύσεις και δεδομένα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καθοδήγηση όπλων.

Η αμερικανική Space Force αναγνωρίζει πλέον ανοιχτά ότι η Κίνα και η Ρωσία αναπτύσσουν δυνατότητες που μπορούν να διαταράξουν ή να υποβαθμίσουν αυτές τις υπηρεσίες.

Μόσχα και Πεκίνο έχουν ήδη αρχίσει

Η αμερικανική αποκάλυψη δεν έρχεται σε κενό. Η Ρωσία και η Κίνα έχουν αναπτύξει εδώ και χρόνια αυτό που οι στρατιωτικοί αποκαλούν counterspace capabilities: μέσα για να επιτηρούν, να παρεμβάλλουν, να τυφλώνουν, να παραπλανούν ή να καταστρέφουν διαστημικά συστήματα ενός αντιπάλου.

Η Κίνα διαθέτει επίγεια συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, κατευθυνόμενης ενέργειας και αντιδορυφορικούς πυραύλους, σύμφωνα με την αμερικανική Υπηρεσία Εθνικών Πληροφοριών. Παράλληλα, οι κινεζικοί δορυφόροι πραγματοποιούν ολοένα πιο σύνθετους ελιγμούς προσέγγισης και συνεύρεσης σε τροχιά.

Τεχνολογίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επισκευή ή απομάκρυνση διαστημικών σκουπιδιών μπορούν, στην άλλη πλευρά της ίδιας τεχνολογικής γραμμής, να χρησιμοποιηθούν για την προσέγγιση και αχρήστευση ενός εχθρικού δορυφόρου.

Καταστροφικές δοκιμές

Η Ρωσία έχει επίσης πραγματοποιήσει καταστροφικές δοκιμές αντιδορυφορικών πυραύλων, δημιουργώντας μεγάλα νέφη διαστημικών θραυσμάτων.

Παράλληλα, η Ουάσιγκτον έχει προειδοποιήσει για ρωσικές δυνατότητες που θα μπορούσαν να απειλήσουν δορυφόρους με πολύ πιο δραστικό τρόπο. Η ανάπτυξη αντιδορυφορικών δυνατοτήτων έχει πλέον εξελιχθεί σε ένα από τα βασικά μέτωπα της στρατηγικής αντιπαράθεσης των τριών μεγάλων δυνάμεων.

Από τον «Πόλεμο των Αστρων» στο Golden Dome

Η νέα αμερικανική στρατηγική, όμως, δεν περιορίζεται στην προστασία δορυφόρων.

Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να δημιουργήσει μια πολύ ευρύτερη αρχιτεκτονική άμυνας, το περίφημο Golden Dome.

Στο σχέδιο περιλαμβάνονται και διαστημικοί αναχαιτιστές, οι οποίοι θα μπορούσαν να αντιμετωπίζουν εχθρικούς πυραύλους ενώ βρίσκονται ακόμη σε πτήση.

Το πρόγραμμα έχει ήδη περάσει από τη θεωρία στην κατασκευή πρωτοτύπων: σύμφωνα με τον Μάινκ, η Space Force έχει φτάσει σε «flight-ready hardware» σε λιγότερο από έναν χρόνο από την έναρξη της σχετικής διαδικασίας, με στόχο μια αρχική επιχειρησιακή δυνατότητα έως το 2028.

Εδώ αρχίζει η πραγματική νέα κούρσα. Διότι ένας αντίπαλος που γνωρίζει ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί από αναχαιτιστές σε τροχιά έχει κίνητρο να αυξήσει τον αριθμό, την ταχύτητα και την ποικιλία των πυραύλων του.

Και ένας αντίπαλος που βλέπει τους δορυφόρους του ως ευάλωτους μπορεί να επενδύσει περισσότερο σε όπλα που θα επιτίθενται στους δορυφόρους του αντιπάλου.

Υπήρχε μία συνθήκη το 1967

Το παράδοξο είναι ότι η ανθρωπότητα μπαίνει στη νέα αυτή εποχή χωρίς να έχει απαγορεύσει όλα τα διαστημικά όπλα.

Η Συνθήκη του 1967 για το Διάστημα απαγορεύει την τοποθέτηση πυρηνικών όπλων και άλλων όπλων μαζικής καταστροφής σε τροχιά. Δεν απαγορεύει, όμως, με τον ίδιο τρόπο όλα τα συμβατικά όπλα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον δορυφόρων.

Κάπως έτσι, σχεδόν επτά δεκαετίες μετά την έναρξη της πρώτης πυραυλικής εποχής, ο ανταγωνισμός επιστρέφει στην ίδια αφετηρία, αλλά αυτή τη φορά ψηλότερα από ποτέ.