Μια καλοστημένη μηχανή παραγωγής επιδοτήσεων, με πρωταγωνιστές αγελάδες που γεννούσαν στα χαρτιά, αποκτούσαν μέχρι και «διαβατήριο» και στη συνέχεια εξαφανίζονταν από τα μητρώα, περιγράφουν οι καταγγελίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και κάπως έτσι, η κτηνοτροφία απέκτησε τη δική της εκδοχή δημιουργικής λογιστικής!

Ο μηχανισμός, σύμφωνα με τον Δημήτρη και τον Θωμά Μόσχο, λειτουργούσε με συγκεκριμένα βήματα. Ένας κτηνοτρόφος δήλωνε ότι γεννήθηκε ένα μοσχάρι, ενώ στην πραγματικότητα δεν υπήρχε γέννα. Μέσω της κτηνιατρικής υπηρεσίας εκδιδόταν αριθμός ταυτοποίησης, το γνωστό «διαβατήριο» του ζώου. Με αυτό το εικονικό ζώο μπορούσε να διεκδικήσει επιδότηση.

Λίγο αργότερα δήλωνε ότι το μοσχάρι πέθανε, ώστε να μην εμφανίζεται πλέον στο ζωικό κεφάλαιο και να αποφεύγονται πιθανοί έλεγχοι. Όμως εδώ βρισκόταν το δεύτερο κόλπο. Όταν έφτανε η ώρα της σφαγής, ορισμένοι φέρονται να δήλωναν περισσότερα ζώα από όσα πραγματικά οδηγούνταν στο σφαγείο, χρησιμοποιώντας τα εικονικά διαβατήρια.

Παράλληλα, σύμφωνα με τις καταγγελίες, υπήρχε τεχνητή κατάτμηση των κιλών. Ένα πραγματικό μοσχάρι 350 κιλών μπορούσε να εμφανιστεί στα χαρτιά ως περισσότερες επιδοτούμενες ποσότητες, μέσω διαφορετικών δηλώσεων.

Οι αριθμοί προκαλούν ερωτήματα: περίπου 261.500 γεννήσεις δηλώθηκαν, ενώ οι επιδοτούμενες σφαγές εμφανίζονταν να περιορίζονται περίπου στις 70.000.

Το αποτέλεσμα; Επιδοτήσεις για ζώα που καταγγέλλεται ότι δεν γεννήθηκαν ποτέ, δεν μεγάλωσαν και δεν πέρασαν ποτέ από το σφαγείο.

Και το σημαντικότερο: οι καταγγελίες κάνουν λόγο για ένα δίκτυο στο οποίο φέρονται να εμπλέκονται κτηνίατροι, σφαγείς και Κέντρα Υποδοχής Δηλώσεων. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διερευνά την υπόθεση, ενώ το ερώτημα είναι πόσο βαθιά φτάνει η αλυσίδα των ελέγχων και των ευθυνών.

Γιατί στην Ελλάδα, όπως φαίνεται από τις αποκαλύψεις, ακόμη και οι αγελάδες μπορούν να κάνουν καριέρα στην οικονομία χωρίς να χρειαστεί να πατήσουν ποτέ σε στάβλο!