Οι 2 παράξενες συνήθειες που μπορεί να έχουν οι άνθρωποι με υψηλή ευφυΐα

Πόσες φορές έχετε πιάσει τον εαυτό σας να κοιτάζει έξω από το παράθυρο και να χάνεται στις σκέψεις του; Ή να μιλάτε μόνοι σας καθώς προσπαθείτε να οργανώσετε τις υποχρεώσεις σας;

Στην καθημερινότητα, τέτοιες συμπεριφορές συχνά θεωρούνται σημάδια αφηρημάδας ή έλλειψης συγκέντρωσης. Ωστόσο, η ψυχολογική έρευνα δείχνει ότι, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, η περιπλάνηση του μυαλού και ο εσωτερικός διάλογος μπορεί να συνδέονται με τη δημιουργικότητα, την ευελιξία της σκέψης, τον προγραμματισμό και την αυτορρύθμιση.

Δεν σημαίνει, βέβαια, ότι όποιος ονειροπολεί ή μιλά στον εαυτό του έχει απαραίτητα υψηλό δείκτη ευφυΐας. Οι συγκεκριμένες συνήθειες, όμως, φαίνεται πως μπορούν να έχουν σημαντικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί και οργανώνεται η σκέψη.

1. Το μυαλό σας «ταξιδεύει» συχνά;

Ενώ εργάζεστε ή κάνετε μια καθημερινή δουλειά, ξαφνικά σκέφτεστε τις επόμενες διακοπές, μια παλιά συζήτηση, μια ιδέα για ένα project ή κάτι εντελώς άσχετο;

Αυτό ονομάζεται περιπλάνηση του νου (mind-wandering) και για χρόνια θεωρούνταν κυρίως ένδειξη έλλειψης συγκέντρωσης. Νεότερα ευρήματα, ωστόσο, δείχνουν ότι η εικόνα είναι πιο σύνθετη.

Μελέτη σε περισσότερους από 1.300 ενήλικες συνέδεσε την εσκεμμένη περιπλάνηση του νου, δηλαδή τις στιγμές κατά τις οποίες επιτρέπουμε συνειδητά στον εαυτό μας να ονειροπολήσει, με καλύτερες επιδόσεις σε δοκιμασίες δημιουργικότητας.

Παράλληλα, η αυθόρμητη σκέψη φαίνεται ότι μπορεί να βοηθά τον εγκέφαλο να οργανώνει πληροφορίες που σχετίζονται με τους στόχους μας, αλλά και να επεξεργάζεται αναμνήσεις και εμπειρίες.

Έτσι, εκείνες οι στιγμές που μοιάζουν σαν να «μην κάνετε τίποτα» δεν αποτελούν απαραίτητα χαμένο χρόνο. Ο εγκέφαλος μπορεί να συνεχίζει να επεξεργάζεται πληροφορίες στο παρασκήνιο.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η ονειροπόληση αποτελεί ένα μαγικό εργαλείο δημιουργικότητας. Όταν γίνεται ανεξέλεγκτη και παρεμβαίνει στην εργασία, τη μελέτη ή την καθημερινότητα, μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Το ζητούμενο φαίνεται να είναι η ισορροπία: συγκέντρωση όταν χρειάζεται και ελευθερία στη σκέψη όταν υπάρχει ο απαραίτητος χώρος.

2. Μιλάτε συχνά… στον εαυτό σας;

«Πού έβαλα τα κλειδιά;», «Πρέπει πρώτα να κάνω αυτό και μετά εκείνο» ή ένα απλό «έλα, συγκεντρώσου!» μπορεί να ακούγονται παράξενα σε κάποιον που σας ακούει.

Στην πραγματικότητα, ο εσωτερικός διάλογος είναι ιδιαίτερα συνηθισμένος και μπορεί να λειτουργεί ως ένα είδος «νοητικού σημειωματάριου».

Έρευνα σε φοιτητές, που δημοσιεύθηκε στο Behavioral Sciences, εντόπισε συσχέτιση μεταξύ της χρήσης εσωτερικού λόγου και δεικτών αυτορρύθμισης.

Ο εσωτερικός διάλογος μπορεί να μας βοηθήσει να βάλουμε σε σειρά τις σκέψεις μας, να οργανώσουμε τα επόμενα βήματα και να παρακολουθήσουμε τους στόχους μας.

Για παράδειγμα, όταν λέτε στον εαυτό σας «πρώτα θα τελειώσω αυτό και μετά θα απαντήσω στα email», ουσιαστικά μετατρέπετε μια γενική σκέψη σε ένα συγκεκριμένο πλάνο δράσης.

Ωστόσο, δεν είναι κάθε μορφή αυτοομιλίας βοηθητική. Η συνεχής αυτοκριτική, η καταστροφολογία και η ατελείωτη ανακύκλωση αρνητικών σκέψεων μπορούν να επιβαρύνουν την ψυχική ευεξία και να δυσκολέψουν τη συγκέντρωση.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να μιλάμε περισσότερο στον εαυτό μας, αλλά να αξιοποιούμε τον εσωτερικό διάλογο με τρόπο που μας βοηθά να οργανωθούμε, να συγκεντρωθούμε και να προχωρήσουμε στους στόχους μας, αντί να μας εγκλωβίζει.

Πηγή: vita.gr