Νέο πρόσωπο και «φωνή» για το Ηρώδειο

Πόσο θόρυβο αντέχει το Ηρώδειο; Σε αυτή την απάντηση θα έχει την ευκαιρία να απαντήσει το ίδιο το ρωμαϊκό Ωδείο, καθώς για πρώτη φορά στους 19 αιώνες που στέκει στους πρόποδες της Ακρόπολης θα του δώσει «φωνή» μια πρωτότυπη μελέτη.

«Το μνημείο ακούει πολύ περισσότερα από όσα ακούμε εμείς», ανέφερε χαρακτηριστικά κατά την παρουσίαση της εν εξελίξει μελέτης στα μέλη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, στη συνεδρίαση της προηγούμενης Παρασκευής, εκ μέρους της ομάδας του Εργαστηρίου Ακουστικής ο δρ Ιωάννης Τιμαγένης, εντεταλμένος διδάσκων Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών – τεχνικός υπεύθυνος Εργαστηρίου Ακουστικής Ερευνας και Προσομοιώσεων, υπό τον καθηγητή Μιλτιάδη Κατσαρό.

Το όριο έντασης που είχε τεθεί, εμπειρικά, έως σήμερα είναι τα 90 ντεσιμπέλ. «Διαπιστώθηκε, ωστόσο, ότι ο πραγματικός ήχος την ώρα των παραστάσεων είναι διπλάσιος σε ένταση – στην κλίμακα ήχου – από όσο πιστεύμαμε», συνέχισε ο Ιω. Τιμαγένης επισημαίνοντας πως σημασία στην περίπτωση του μνημείου δεν παίζει μόνο η ένταση, αλλά και η συνεχής διέγερσή του από τη συνεχή χρήση.

Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι η περιοχή της σκηνής έχει ενιαία αντίδραση στις πηγές παραγωγής θορύβου. Οι ερευνητές θα εξετάσουν πώς καταπονείται ο νότιος τοίχος του μνημείου από τις δονήσεις κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων και από τον αερόφερτο θόρυβο και με βάση τα αποτελέσματα θα μπορέσουν να καταρτίσουν έναν κανονισμό, που θα επιτρέπει τη χρήση του χώρου, χωρίς όμως να επιβαρύνεται από αυτήν.

Εκτός από «φωνή», όμως, το Ηρώδειο θα αποκτήσει και νέο πρόσωπο καθώς θα αλλάξει πολύ και η εικόνα και ο χρόνος που θα έχουν οι επισκέπτες για να το γνωρίσουν. Μετά το πέρας της τριετίας – όσο θα διαρκέσουν οι εργασίες αρχής γενομένης από τα μέσα Ιουλίου – το ρωμαϊκό μνημείο θα είναι προσβάσιμο όπως και τα υπόλοιπα του Ιερού Βράχου, ενώ σήμερα είναι επισκέψιμο μόνο στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Ελληνικού Φεστιβάλ.

Στο φως τα ψηφιδωτά

Ως προς την εικόνα του, εξωτερικά θα απαλλαγεί από όλες τις πρόσθετες εγκαταστάσεις (εκδοτήρια, μπαρ, πωλητήριο) και η πλατεία υποδοχής θα διευρυνθεί με την κατασκευή ενός εξώστη που θα έχει μήκος 30 μ. και θα λειτουργεί ως καθιστικό, κάτω από τον οποίο θα μεταφερθούν οι χώροι εξυπηρέτησης κοινού, όπου θα δημιουργηθεί ένας νέος πυρήνας συγκέντρωσης των θεατών με πρόσβαση κυρίως από το υποβαθμισμένο σήμερα άλσος της νότιας πλευράς.

Στο φως θα επανέλθουν και τα ψηφιδωτά δάπεδα που κοσμούσαν τη σκηνική αίθουσα και τα οποία γνωρίζουν μόνο οι αρχαιολόγοι μέσω ελάχιστων φωτογραφιών, καθώς μετά την ανασκαφή τους καλύφθηκαν. Οι ψηφιδωτές επιφάνειες θα είναι στεγασμένες και προσβάσιμες όταν ο χώρος δεν θα χρησιμοποιείται για παραστάσεις (Νοέμβριος – Απρίλιος).

Αν και είναι μεγάλες και επιτακτικές οι ανάγκες συντήρησης του μνημείου, οι χρήστες του διά γυμνού οφθαλμού θα διαπιστώσουν πως θα αποκτήσει βαθμιδωτά πέντε σειρές εδωλίων στα άκρα του άνω διαζώματος, θα απαλλαγεί από τα αντιαισθητικά ικριώματα φωτισμού τα οποία θα αντικατασταθούν από έναν ενιαίο ημικυκλικό φορέα, θα αποκατασταθεί το δάπεδο του προσκηνίου και θα αποκτήσει μια δεύτερη έξοδο στο άνω διάζωμα προς τον Περίπατο, όπως και νέο αποχετευτικό σύστημα.