- Advertisement -

«Δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη»: Η τελευταία ανάρτηση του Αλέξη Σταμάτη λίγο πριν φύγει από τη ζωή

«Δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη»: Η τελευταία ανάρτηση του Αλέξη Σταμάτη λίγο πριν φύγει από τη ζωή
2

- Advertisement -

Μόλις λίγες ημέρες πριν από τον θάνατό του, ο Αλέξης Σταμάτης είχε δημοσιεύσει μια βαθιά συγκινητική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram. Το κείμενό του, γεμάτο συμβολισμούς και υπαρξιακούς στοχασμούς, αποτυπώνει με έντονο τρόπο τη σχέση του ανθρώπου με τη ζωή.

Η ανάρτηση του Αλέξη Σταμάτη:

Οι παλιοι αλχημιστές περίμεναν την πρώτη σταγόνα του ελιξιρίου με απελπισία που εμοιαζε ήδη με πίστη. Η αναμονή έχει κάτι από ναό και από σφαγείο. Στον ίδιο χώρο ελπίδα και αποσύνθεση, όπως τα άνθη σε ένα φέρετρο συνεχίζουν να ευωδιάζουν χωρίς να αντιλαμβάνονται τον νεκρό.

Το αίμα. Η μόνη αριστοκρατία που δεν αναγνωρίζει τίτλους. Η μόνη βασιλεία που αλλάζει σώματα χωρίς επανάσταση. Οι άνθρωποι επινόησαν σύνορα, σημαίες, επώνυμα, τραπεζικούς λογαριασμούς, γενεαλογικά δέντρα. Το αίμα γελάει σιωπηλά με όλες αυτές τις δηθενιες Κυκλοφορεί στις φλέβες σαν ανώνυμος περιπλανώμενος, αδιάφορος για την ηθική μας, για τις φιλοδοξίες μας, για τις μικρές αισχρότητες με τις οποίες και καλά στολίζουμε τη λέξη «χαρακτήρας». Ένας άγνωστος θα κατοικήσει για λίγο μέσα σου

Κανένα μυστήριο της Εκκλησίας δεν υπήρξε πιο κυριολεκτικό.

Κοιτάζω το άδειο μεταλλικό στήριγμα που σε λίγο θα κρατά τη σακούλα του αίματος,

δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη. Έναν αθέατο συνοδοιπόρο που θα περάσει από κάθε γωνιά του σώματός μου, θα ακουμπήσει τα πιο σκοτεινά τοπία της ύπαρξής μου και θα φύγει χωρίς να μάθει ποτέ το όνομά μου. Η ευγένεια της ανωνυμίας. Μορφή αγάπης που δεν επιθυμεί να αγαπηθεί πίσω.

Πόσο αλλόκοτο Περάσαμε αιώνες υμνώντας την αυτάρκεια, ενώ το σώμα γνώριζε πάντοτε την αλήθεια. Δεν υπάρχει αυτάρκεια. μόνο ανταλλαγή.

Ο πρώτος άνθρωπος γεννήθηκε από το αίμα μιας γυναίκας. Ο τελευταίος ίσως σωθεί από το αίμα ενός ξένου».

Η πορεία του

Η συγγραφική του διαδρομή υπήρξε ιδιαίτερα πλούσια, με συνολικά 34 βιβλία, ανάμεσά τους 20 μυθιστορήματα και 6 ποιητικές συλλογές.

Το «Μπαρ Φλωμπέρ» γνώρισε διεθνή απήχηση και μεταφράστηκε σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες, ενώ η «Αμερικάνικη Φούγκα» τιμήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες με το διεθνές βραβείο λογοτεχνίας.

Αγαπούσε το ποδόσφαιρο, τον Ολυμπιακό και είχε γράψει το βιβλίο “Θρυλικές ιστορίες” για το οποίο είχε μιλήσει στο ντοκιμαντέρ του “Mega stories” για τα 100 χρόνια του Ολυμπιακού.

Ο Αλέξης Σταμάτης άφησε έντονο αποτύπωμα και στο θέατρο, με έργα που παρουσιάστηκαν σε σημαντικές αθηναϊκές σκηνές, όπως το Θέατρο Τέχνης και το Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, ενώ το έργο του «Μελίσσια», ανέβηκε το 2019 στο Εθνικό Θέατρο με πρωταγωνίστρια τη μητέρα του, Μπέτυ Αρβανίτη.

Εξέδωσε το τελευταίο του μυθιστόρημα, «Το παιδί και ο Άγγελος» το 2025, όπως και την ποιητική συλλογή «Η ασθένεια των απλών Πραγμάτων».

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Εύα Σιμάτου και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον Ερμή.

- Post Down -

Comments are closed.