- Advertisement -
Στη χριστιανική παράδοση απαντάται η ρήση «βάτος φλεγόμενη και μη καιόμενη». Ειδικότερα, στην ορθόδοξη παράδοση η φλεγόμενη βάτος θεωρείται προτύπωση της Θεοτόκου. Οπως ο θάμνος φλεγόταν αλλά δεν καιγόταν, έτσι και η Παναγία δέχτηκε μέσα της το πυρ της θεότητας (τον Χριστό) χωρίς να φθαρεί ή να χάσει την παρθενία της.
Η βάτος που δεν καίγεται είναι ο συνειρμός που έρχεται στο μυαλό μετά τη σαρωτική νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ.
Η φιλελεύθερη δημοκρατία έμοιαζε να πνέει τα λοίσθια τον τελευταίο καιρό. Η λαίλαπα Τραμπ φαινόταν να σαρώνει τα πάντα. Η Ακροδεξιά ήταν ο μεγάλος νικητής στις εκλογικές αναμετρήσεις σε ευρωπαϊκά κράτη. Στις τρεις μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης, Γερμανία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο τα ακροδεξιά κόμματα πλειοψηφούν σε όλες τις δημοσκοπήσεις.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση, το λίκνο της φιλελεύθερης δημοκρατίας, δεχόταν αμφίπλευρη, από Ρωσία και Αμερική, αλλά και πολύπλευρη επίθεση – ιδεολογική, πολιτική, οικονομική. Το τέλος της φιλελεύθερης δημοκρατίας ήταν προ των πυλών, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές.
Ξαφνικά, σχεδόν από το πουθενά, στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ, ο καουμπόης από το Τέξας και ο καπνεργάτης από τη Βόρεια Καρολίνα ψήφισαν εναντίον του Τραμπ, για τους δικούς τους λόγους. Χωρίς να το ξέρουν και ίσως χωρίς να τους ενδιαφέρει, έδωσαν ανάσα ζωής στη βαλλόμενη φιλελεύθερη δημοκρατία.
Το είχε προβλέψει προφητικά, πριν από πολλά χρόνια, ο Εντουαρντ Λόρεντζ, ο πατέρας της Θεωρίας του Χάους, υποστηρίζοντας ότι «το φτερούγισμα μιας πεταλούδας στη Βραζιλία μπορεί να προκαλέσει ανεμοστρόβιλο στο Τέξας». Η θεωρία του χάους σε ζωντανή μετάδοση.
Τώρα είναι η ώρα της ανασύνταξης των κεντρώων πολιτών. Οπως υποστηρίζει ο Adrian Wooldridge στο εξαιρετικό βιβλίο του Κεντρώοι όλων των χωρών, ενωθείτε!
«Η Χαμένη Ιδιοφυΐα του Φιλελευθερισμού» (εκδόσεις Επίκεντρο), «ο φιλελευθερισμός είναι ένα σύνολο λύσεων σε συνεχώς μεταβαλλόμενα προβλήματα. Είναι κάτι δυναμικό και όχι δογματικό. Μπορεί να υπάρξει φιλελευθερισμός του μεγάλου κράτους αλλά και φιλελευθερισμός του μικρού κράτους, ανάλογα με το πρόβλημα.
Το μεγάλο κράτος χωράει στο φιλελεύθερο φάσμα, η θρησκευτική μισαλλοδοξία είναι έξω από αυτό… Ο φιλελευθερισμός γεννήθηκε από την αποστροφή προς τους δύο εξτρεμισμούς που εξαπέλυσε η Γαλλική Επανάσταση: αφενός, τον εξτρεμισμό των Ιακωβίνων, οι οποίοι ήθελαν να ξεκινήσουν τον κόσμο από την αρχή λούζοντάς τον στο αίμα, και αφετέρου τον εξτρεμισμό των παραδοσιοκρατών που ήθελαν να αποκαταστήσουν το Παλαιό Καθεστώς. Αυτή η αποστροφή προς τον εξτρεμισμό χάρισε επίσης στους φιλελεύθερους ένα από τα πιο εύγλωττα προσωνύμιά τους – κεντρώοι».
Ο συγγραφέας επιλέγει έναν ευρύχωρο ορισμό του φιλελευθερισμού. Υποστηρίζει εικονοκλαστικά ότι ο Κέινς ήταν εξίσου φιλελεύθερος με τον φίλο και αντίπαλό του, τον Χάγιεκ. Το ίδιο ισχύει τόσο για τους Ουίνστον Τσώρτσιλ και Κλέμεντ Ατλι. Σκόπιμα έχει υιοθετήσει μια ευρεία άποψη για το τι σημαίνει αυτός ο «πυρακτωμένος πυρήνας» του φιλελευθερισμού.
Εναν τέτοιο πυρακτωμένο πυρήνα χρειάζεται η χώρα, για να μην καεί η φλεγόμενη βάτος.
Comments are closed.