- Advertisement -

Αντώνης Σαμαράς: «Η Ελλάδα είναι πλούσια χώρα, απλώς δεν το ξέρουμε» – Κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης

Αντώνης Σαμαράς: «Η Ελλάδα είναι πλούσια χώρα, απλώς δεν το ξέρουμε» – Κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης
1

- Advertisement -

Σαφείς αιχμές για την οικονομική πολιτική που ακολουθείται, με αναφορές στις τράπεζες, τα κόκκινα δάνεια, τα καρτέλ και την αξιοποίηση του δημόσιου πλούτου, διατύπωσε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας στην ημερίδα της Ναυτεμπορικής με θέμα «Η νέα αρχιτεκτονική της ελληνικής οικονομίας».

Ο Αντώνης Σαμαράς υποστήριξε ότι η Ελλάδα διαθέτει σημαντικούς παραγωγικούς πόρους, περιουσιακά στοιχεία και ανθρώπινο δυναμικό, τα οποία παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητα. Όπως ανέφερε, το ζητούμενο δεν είναι απλώς η καλύτερη διαχείριση των οικονομικών μεγεθών, αλλά η ενεργοποίηση του πλούτου που παραμένει αδρανής και η μετατροπή του σε παραγωγικό κεφάλαιο.

«Η Ελλάδα είναι – δυνητικά τουλάχιστον – πλούσια χώρα. Απλώς δεν το ξέρουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη δυνατοτήτων και πόρων, αλλά η αδυναμία αξιοποίησής τους.

Ο πρώην πρωθυπουργός παρουσίασε επτά βασικούς άξονες για μια διαφορετική οικονομική πολιτική, δίνοντας έμφαση στην αντιμετώπιση των ιδιωτικών χρεών, τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τη στεγαστική κρίση, την πρωτογενή παραγωγή, την ενέργεια και τη δημόσια περιουσία.

Οι προτάσεις Σαμαρά για την ελληνική οικονομία

1. Ρύθμιση οφειλών και επανένταξη των οφειλετών στην οικονομική ζωή

Πρώτος άξονας της πρότασης Σαμαρά είναι η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, το οποίο, όπως υποστήριξε, παραμένει εγκλωβισμένο σε χρέη, κατασχέσεις, δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών και αδυναμία πρόσβασης στη χρηματοδότηση.

Επικαλούμενος στοιχεία για το τέλος του 2025, ανέφερε ότι περίπου 1,66 εκατομμύρια ΑΦΜ βρίσκονταν ήδη υπό μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την ΑΑΔΕ ξεπερνούν τα 114 δισ. ευρώ. Επιπλέον, περίπου 52 δισ. ευρώ είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον ΕΦΚΑ.

Ο πρώην πρωθυπουργός πρότεινε ριζική αλλαγή στον τρόπο αντιμετώπισης των χρεών, με περιορισμό των υπερβολικών προσαυξήσεων και των τόκων, γενναία αναδιάρθρωση και ουσιαστικό «κούρεμα» των οφειλών, ώστε οι οφειλέτες να μπορούν να ανταποκριθούν σε πραγματικές και βιώσιμες υποχρεώσεις.

Μάλιστα, εκτίμησε ότι από τα 114 δισ. ευρώ των οφειλών προς την Εφορία θα μπορούσαν να ανακτηθούν 35 δισ. ευρώ σε βάθος δεκαετίας, δηλαδή περίπου 3,5 δισ. ευρώ ετησίως. Όπως υποστήριξε, μια τέτοια εξέλιξη δεν θα αποτελούσε επιβράβευση των ασυνεπών, αλλά τρόπο επανένταξης εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών και επιχειρήσεων στην οικονομική δραστηριότητα.

2. Κόκκινα δάνεια και αποδέσμευση της ιδιωτικής περιουσίας

Δεύτερο πεδίο στο οποίο εστίασε είναι τα κόκκινα δάνεια και η ιδιωτική περιουσία που παραμένει δεσμευμένη εξαιτίας οφειλών τις οποίες οι ιδιοκτήτες αδυνατούν να εξυπηρετήσουν με τους σημερινούς όρους.

Ο Αντώνης Σαμαράς υποστήριξε ότι απαιτείται συνολική αναδιάρθρωση, με βαθύτερο «κούρεμα» των μη βιώσιμων οφειλών, διαγραφή συσσωρευμένων επιβαρύνσεων και δυνατότητα μακροχρόνιας αποπληρωμής με λογικό επιτόκιο.

Στόχος, σύμφωνα με την πρότασή του, είναι οι πολίτες να μπορέσουν να διατηρήσουν και να αξιοποιήσουν την περιουσία τους, οι επιχειρήσεις να αποκτήσουν ξανά δυνατότητα επενδύσεων και προσλήψεων και τα ακίνητα να επιστρέψουν στην οικονομική δραστηριότητα.

Στο σημείο αυτό άσκησε κριτική και για τη σχέση τραπεζών και δανειοληπτών, υπενθυμίζοντας ότι οι φορολογούμενοι επωμίστηκαν το κόστος της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, χωρίς σήμερα να έχουν αντίστοιχη πρόσβαση στη χρηματοδότηση.

3. Αξιοποίηση του αναβαλλόμενου φόρου των τραπεζών για τη χρηματοδότηση της παραγωγής

Τρίτος άξονας αφορά τη χρηματοδοτική δυνατότητα των τραπεζών. Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις των ελληνικών τραπεζών, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη σχέση μεταξύ τραπεζικού συστήματος και Δημοσίου θα μπορούσε να αξιοποιηθεί περισσότερο προς όφελος της πραγματικής οικονομίας.

Ειδικότερα, πρότεινε πριν από τη διανομή μερισμάτων να αφαιρείται ο αναβαλλόμενος φόρος και το αντίστοιχο ετήσιο ποσό να διοχετεύεται, μέσω ειδικού θεσμικού μηχανισμού, σε ένα Ταμείο Παραγωγικής Χρηματοδότησης.

Το Ταμείο αυτό, σύμφωνα με την πρότασή του, θα χρηματοδοτεί μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αγροτικές εκμεταλλεύσεις, επενδύσεις εκσυγχρονισμού και αναδιάρθρωσης, με έμφαση σε επιχειρήσεις που έχουν τη δυνατότητα να παράγουν, να εξάγουν και να δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας.

Παράλληλα, επισήμανε ότι η τραπεζική χρηματοδότηση της ιδιωτικής οικονομίας στην Ελλάδα παραμένει σημαντικά χαμηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ ακόμη και από τα δάνεια που χορηγούνται, μικρό μέρος κατευθύνεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

4. Αξιοποίηση των κλειστών κατοικιών για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης

Στο ζήτημα της κατοικίας, ο Αντώνης Σαμαράς έκανε λόγο για μια αντίφαση της ελληνικής οικονομίας: από τη μία πλευρά υπάρχει έντονη στεγαστική κρίση και από την άλλη ένας μεγάλος αριθμός ακινήτων παραμένει κλειστός ή αναξιοποίητος.

Η πρότασή του είναι να δοθούν φορολογικά κίνητρα στους ιδιοκτήτες για τη διάθεση των κλειστών κατοικιών στην αγορά, να απλουστευθούν οι σχετικές διαδικασίες και να αντιμετωπιστούν οι εκκρεμότητες που εμποδίζουν την αξιοποίησή τους.

Όπως υποστήριξε, η αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στην ανέγερση νέων κατοικιών, στην αύξηση των συντελεστών δόμησης και στην περαιτέρω επέκταση της οικοδομικής δραστηριότητας.

«Αντί να απαντάμε σε κάθε στεγαστικό πρόβλημα μόνο με νέα οικοδόμηση, μεγαλύτερους συντελεστές δόμησης, μεγαλύτερη πυκνότητα και περισσότερο τσιμέντο, ας ξεκινήσουμε από αυτά που ήδη έχουμε κι είναι κλειστά», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Κατά τον ίδιο, η επιστροφή των υφιστάμενων κατοικιών στην αγορά είναι ταχύτερη, οικονομικότερη και κοινωνικά δικαιότερη λύση. Με αυτόν τον τρόπο θα αυξηθεί η προσφορά κατοικιών, θα δημιουργηθούν προϋποθέσεις για πιο προσιτά ενοίκια και οι ιδιοκτήτες θα αποκτήσουν εισόδημα από ακίνητα που σήμερα δεν τους αποφέρουν τίποτα.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στα νέα ζευγάρια, συνδέοντας άμεσα τη στεγαστική κρίση με το δημογραφικό πρόβλημα. Όπως υπογράμμισε, χωρίς λύση στο στεγαστικό, θα συνεχιστεί ο δημογραφικός μαρασμός.

5. Πρωτογενής παραγωγή και αγροτική οικονομία

Στον πέμπτο άξονα, ο πρώην πρωθυπουργός έδωσε έμφαση στην ελληνική ύπαιθρο και στην ανάγκη ανασυγκρότησης της πρωτογενούς παραγωγής. Όπως ανέφερε, η χώρα διαθέτει γη, ευνοϊκό κλίμα, προϊόντα υψηλής ποιότητας και σημαντική παραγωγική παράδοση, ωστόσο ο αγροτικός τομέας συρρικνώνεται, οι εκμεταλλεύσεις παραμένουν κατακερματισμένες και ο αγροτικός πληθυσμός γερνάει.

«Η περιφέρεια πεθαίνει!», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του.

Ο Αντώνης Σαμαράς υποστήριξε ότι οι επιδοτήσεις δεν αρκούν για να παραμείνουν οι αγρότες στη γη τους, εάν η ίδια η αγροτική παραγωγή δεν είναι οικονομικά βιώσιμη. Αναφέρθηκε, μάλιστα, στις προκλήσεις που δημιουργεί για την ευρωπαϊκή γεωργία η συμφωνία ΕΕ – Mercosur.

Στο πλαίσιο αυτό, πρότεινε τη διευκόλυνση της κοινής διαχείρισης κατακερματισμένων αγροτικών εκτάσεων, χωρίς να θίγεται το ιδιοκτησιακό καθεστώς, καθώς και την ενίσχυση συνεργατικών σχημάτων και μετοχικών εκμεταλλεύσεων.

Στις προτάσεις του περιλαμβάνονται επίσης η χρήση κοινού εξοπλισμού, η δημιουργία σύγχρονων υποδομών, η συμβολαιακή γεωργία, οι καθετοποιημένες παραγωγικές μονάδες, η φθηνότερη ενέργεια και η χρηματοδότηση μεγαλύτερων και ανταγωνιστικότερων αγροτικών εκμεταλλεύσεων.

Ως παράδειγμα επικαλέστηκε τη Γαλλία, όπου, σύμφωνα με όσα ανέφερε, έχουν προγραμματιστεί 916 επενδυτικά σχέδια στον αγροδιατροφικό τομέα, συνολικού ύψους περίπου 8,7 δισ. ευρώ.

«Επισιτιστική επάρκεια και διατροφική ασφάλεια! Αλλού βρίσκονται στο επίκεντρο της Οικονομικής πολιτικής των εταίρων μας. Εδώ σε μας είναι “άγνωστες λέξεις”», σχολίασε, ζητώντας να αντιμετωπιστεί η γεωργία ως στρατηγικός παραγωγικός τομέας και όχι ως ένα διαρκές πρόβλημα που χρειάζεται επιδοτήσεις.

6. Ενεργειακοί πόροι και μείωση του κόστους ενέργειας

Ιδιαίτερη θέση στην οικονομική πρόταση του Αντώνη Σαμαρά κατέχει η ενέργεια, την οποία χαρακτήρισε έναν από τους βασικότερους παράγοντες για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να πληρώνει ακριβά ένα ενεργειακό σύστημα που δεν αξιοποιεί επαρκώς τις εγχώριες δυνατότητές του. Άσκησε, μάλιστα, κριτική για τον ενεργειακό σχεδιασμό, επισημαίνοντας ότι έγιναν επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, χωρίς να δοθεί αντίστοιχη βαρύτητα στην αποθήκευση της παραγόμενης ενέργειας μέσω μπαταριών.

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε σύγχρονες μονάδες παραγωγής ενέργειας που παραμένουν ανενεργές ή δεν αξιοποιούνται επαρκώς, ενώ υποστήριξε ότι μια ολοκληρωμένη ενεργειακή πολιτική πρέπει να περιλαμβάνει συνδυασμό διαφορετικών πηγών.

Στο πλαίσιο αυτό, υπερασπίστηκε τη διατήρηση του λιγνίτη στο ενεργειακό μείγμα, κάνοντας αναφορά και στη Γερμανία, η οποία, όπως είπε, επέστρεψε στον άνθρακα. Έθεσε, επίσης, ζήτημα για τις μεγάλες ενεργειακές ανάγκες των data centers που εγκαθίστανται στη χώρα, αλλά και για τις απαιτήσεις τους σε νερό.

Επιπλέον, ζήτησε την ολοκλήρωση υδροηλεκτρικών έργων και υποδομών, όπως η Μεσοχώρα και οι Συκιές, ενώ αναφέρθηκε στην ανάγκη σύγχρονης διαχείρισης απορριμμάτων, με ενεργειακή αξιοποίηση και ανακύκλωση αγροτικών αποβλήτων για την παραγωγή βιοενέργειας και λιπασμάτων.

«Η ενεργειακή πολιτική δεν είναι μόνο περιβαλλοντική πολιτική. Είναι πολιτική παραγωγής, βιομηχανίας και εθνικής ανταγωνιστικότητας», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι η μείωση του ενεργειακού κόστους θα ωφελήσει τόσο τα νοικοκυριά όσο και τις επιχειρήσεις.

7. Δημόσια περιουσία και δημιουργία ενός Sovereign Fund

Ο έβδομος άξονας αφορά την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Ο Αντώνης Σαμαράς υποστήριξε ότι το Δημόσιο διαθέτει ακίνητα, εκτάσεις και περιουσιακά στοιχεία που παραμένουν αναξιοποίητα και δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται απλώς ως περιουσία προς περιστασιακή εκποίηση.

Αντίθετα, πρότεινε να δημιουργηθεί ένα οργανωμένο εθνικό επενδυτικό απόθεμα, το οποίο σταδιακά θα μπορούσε να αποτελέσει την κεφαλαιακή βάση ενός Sovereign Fund (κρατικού επενδυτικού ταμείου).

Σύμφωνα με την πρότασή του, η αδρανής δημόσια περιουσία θα μπορούσε να μετατραπεί σε κεφάλαιο, να παράγει εισόδημα και υπεραξίες και στη συνέχεια τα έσοδα να επιστρέφουν στην οικονομία μέσω νέων επενδύσεων.

Για την υλοποίηση αυτού του σχεδιασμού αναφέρθηκε στη δυνατότητα συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ), με διαφάνεια και μακροχρόνιο σχεδιασμό.

Όπως σημείωσε, η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετα έσοδα για το κράτος, τα οποία θα κατευθύνονταν στην ταχύτερη αποπληρωμή του χρέους, στις υποδομές, στην άμυνα, στη στήριξη της οικογένειας και στην αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος.

«Πραγματική ελεύθερη οικονομία δεν σημαίνει να αφήνουμε την αγορά στα χέρια των ισχυρότερων»

Πέρα από τις επτά προτάσεις του, ο Αντώνης Σαμαράς άσκησε κριτική στο μοντέλο λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας, βάζοντας στο επίκεντρο τον ανταγωνισμό, τα καρτέλ και τη γραφειοκρατία. Μάλιστα, διατύπωσε αιχμές που αφορούν και την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, χωρίς να περιοριστεί σε μια απλή παρουσίαση εναλλακτικών προτάσεων.

«Πραγματική ελεύθερη οικονομία δεν σημαίνει να αφήνουμε την αγορά στα χέρια των ισχυρότερων. Δεν είναι “φιλελευθερισμός” – νέος ή παλαιός – να αφήνεις να δημιουργούνται καρτέλ. Ή να τα ενισχύεις κι από πάνω», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, μια πραγματικά φιλελεύθερη οικονομική πολιτική πρέπει να εξασφαλίζει τον ανταγωνισμό, να σπάει τα κλειστά κυκλώματα, να περιορίζει τις στρεβλώσεις και να μειώνει το κόστος της γραφειοκρατίας.

«Δεν… ψηφιοποιεί τη γραφειοκρατία!», σχολίασε με νόημα, προσθέτοντας ότι το κόστος της ενέργειας και της χρηματοδότησης δεν μπορεί να λειτουργεί ως «θηλιά στο λαιμό παραγωγών και νοικοκυριών».

Ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε ακόμη ότι η ελεύθερη οικονομία πρέπει να έχει κοινωνικό χαρακτήρα, να δίνει ευκαιρίες σε όλους και να μην περιορίζεται στη διανομή προνομίων σε λίγους.

«Προκαλεί διάχυση πλούτου. Όχι συγκέντρωση πλούτου στα χέρια λίγων και φτωχοποίηση όλων των υπολοίπων», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η μεσαία τάξη πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ευημερεί και όχι να συνθλίβεται.

«Η Ελλάδα πρέπει να απελευθερώσει τον πλούτο που ήδη διαθέτει»

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Αντώνης Σαμαράς επανήλθε στην κεντρική ιδέα της πρότασής του, ότι δηλαδή η χώρα δεν στερείται πόρων και παραγωγικών δυνατοτήτων, αλλά αδυνατεί να τις αξιοποιήσει.

Όπως εξήγησε, οι επτά άξονες δεν αποτελούν αποσπασματικές παρεμβάσεις, αλλά συνδέονται μεταξύ τους και μπορούν να δημιουργήσουν έναν ενιαίο αναπτυξιακό κύκλο. Η αποδέσμευση της ιδιωτικής περιουσίας απελευθερώνει ρευστότητα, η χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων ενισχύει την παραγωγή, η αξιοποίηση της αγροτικής γης τροφοδοτεί τη μεταποίηση και τις εξαγωγές, ενώ η φθηνότερη ενέργεια ενισχύει τη βιομηχανία και τον πρωτογενή τομέα.

Παράλληλα, η αξιοποίηση της κατοικίας ενισχύει την κοινωνική συνοχή και τη δυνατότητα μετακίνησης των εργαζομένων, ενώ η δημόσια περιουσία μπορεί να αποτελέσει πρόσθετη πηγή επενδύσεων.

«Αυτό είναι που ονομάζω νέα Αρχιτεκτονική της ελληνικής οικονομίας: όχι απλώς περισσότερη “διαχείριση”, αλλά απελευθέρωση παραγωγικών δυνάμεων», σημείωσε.

Καταλήγοντας, επανέλαβε ότι η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει προτεραιότητες και να σταματήσει να επικεντρώνεται αποκλειστικά στο πώς θα μοιράσει το εισόδημα που ήδη παράγεται, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στον πλούτο που διαθέτει αλλά παραμένει ανενεργός.

«Η Ελλάδα πρέπει επειγόντως να απελευθερώσει τον πλούτο που ήδη διαθέτει», τόνισε, προσθέτοντας ότι αυτό αποτελεί προϋπόθεση για μια οικονομία πιο παραγωγική, ανταγωνιστική και δίκαιη.

Το ζητούμενο, όπως υπογράμμισε, είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε οι πολίτες να μπορούν να εργάζονται, να επενδύουν και να δημιουργούν στον τόπο τους, αλλά και να αποκτήσουν ξανά την προοπτική να παραμείνουν στην Ελλάδα ή να επιστρέψουν σε αυτήν.

«Και, πάνω απ’ όλα, να μπορεί να δίνει στους ανθρώπους, ελπίδα και όραμα», κατέληξε.

- Post Down -

Comments are closed.