Ανακοίνωση Ράπτη για την κόντρα Κουρέτα-Αγοραστού για το «μπάζωμα» στα Τέμπη

Την αντίρρησή του στη μετατροπή του περιφερειακού συμβουλίου σε «οιονεί δικαστήριο» για το ζήτημα των ευθυνών Αγοραστού για το «μπάζωμα» στα Τέμπη εκφράζει ο περιφερειακός σύμβουλος Νίκος Ράπτης. Ο Ράπτης υπογραμμίζει πως το περιφερειακό συμβούλιο είναι εντελώς αναρμόδιο να «ανακρίνει» τον πρώην περιφερειάρχη, για μια υπόθεση μάλιστα που ακολουθεί ήδη τη δικαστική οδό.

Προκειμένου να συμβάλλει η περιφέρεια Θεσσαλίας στη διερεύνηση του «μπαζώματος», αντιπροτείνει να ερευνηθεί διοικητικά η επιτροπή των υπηρεσιακών παραγόντων που είχε διαμορφώσει την τόσο προβληματική πρόταση για το «μπάζωμα».

Ολόκληρη η ανακοίνωση του κ. Ράπτη:

Το περιφερειακό συμβούλιο δεν είναι δικαστήριο!

Στο προηγούμενο περιφερειακό συμβούλιο εγκρίθηκε η παρουσία δύο συγγενών θυμάτων του δυστυχήματος των Τεμπών, προκειμένου να ανακρίνουν τον π. περιφερειάρχη κ. Κώστα Αγοραστό σχετικά με τον ρόλο του στο «μπάζωμα» στον χώρο του δυστυχήματος. Απόντος του κ. Αγοραστού, αυτή η συζήτηση δεν έγινε. Παρενέβη όμως ο νυν περιφερειάρχης και αναγόρευσε αυτή τη διαδικασία σε μείζον ζήτημα, καθώς ένιωσε πως «έπρεπε (sic) να… παρουσιάσει τα στοιχεία εκείνης της νύχτας». Μάλιστα ο κ. Κουρέτας «δεσμεύθηκε ότι στο επόμενο Περιφερειακό Συμβούλιο, στα τέλη Σεπτεμβρίου, θα κληθούν τόσο ο πρώην περιφερειάρχης όσο και οι συγγενείς των θυμάτων».

Θεωρώ άγονη και κακόγουστη αυτή τη διαδικασία. Το Περιφερειακό Συμβούλιο δεν έχει καμία αρμοδιότητα να διοργανώνει ακροαματικές ή ανακριτικές διαδικασίες. Το ζήτημα των ευθυνών του κ. Αγοραστού το έχει αναλάβει ο μόνος αρμόδιος, η δικαιοσύνη. Αν είναι καταδικαστέες οι τηλεδίκες, πόσο μάλλον είναι οι ad hoc «δίκες» στα βουλευτήρια. Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα αν συμπεριλάβουμε το (σύμφυτο με την πολιτική διαδικασία) κυνήγι της δημοσιότητας, αλλά και τις πολιτικές αντιθέσεις. Ακριβώς επειδή είμαι πολιτικός αντίπαλος του κ. Αγοραστού νιώθω διπλή την ανάγκη να προστατεύσω το τεκμήριο της αθωότητάς του και να σεβαστώ την ετέρα του ιδιότητα, εκείνη του συναδέλφου μου στο περιφερειακό συμβούλιο. Ο πόνος και η οργή των συγγενών είναι δεδομένη και ιερή. Ακριβώς γι’ αυτό θα πρέπει κι εκείνοι να προστατευτούν από το να αναμειγνύονται σε αναρμόδιες πολιτικές διαδικασίες, στις οποίες ελλοχεύει πάντοτε η απειλή της πολιτικής τους χειραγώγησης.

Σαν περιφερειακό συμβούλιο από την άλλη, θα άξιζε να διερευνήσουμε πώς οδηγήθηκε η περιφέρεια σε αυτή την απόφαση. Από τα πρακτικά των σχετικών αποφάσεων της Οικονομικής Επιτροπής με την οποία εγκρίθηκαν οι «κατεπείγουσες επεμβάσεις στο δυστύχημα των Τεμπών (sic)» (απόφαση 455/2023) και η «υποδιαίρεση συμβάσεων» (512/2023). Διαπιστώνουμε πως η συγκεκριμένη παρέμβαση προτάθηκε ομόφωνα από τις αρμόδιες υπηρεσίες, και συγκεκριμένα από επιτροπή αποτελούμενη από τρεις υπηρεσιακούς παράγοντες, υπαλλήλους της Δ/νσης Τεχνικών Υπηρεσιών της Π.Ε. Λάρισας, από τους εμπειρογνώμονες κ.κ. ΧΝ, ΧΚ και ΙΣ που διερεύνησαν τεχνοκρατικά το θέμα και εισηγήθηκαν τους εργολάβους, τα ποσά κ.λπ. Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντοτε -και καλώς- οι αιρετοί ακολούθησαν εκείνες τις συστάσεις. Η Περιφέρεια έχει τώρα καθήκον να ερευνήσει διοικητικά πώς διαμόρφωσε η επιτροπή αυτή την πρότασή της, που εκ των υστέρων αποδείχθηκε τόσο προβληματική, ηθικά, νομικά και οικονομικά και αν υπάρχει λόγος να ενημερώσει σχετικά τις δικαστικές αρχές για τα πορίσματα αυτής της έρευνας. Σημειώνουμε πώς κατά την αφυπηρέτηση δύο εκ των μελών εκείνης της επιτροπής τον Δεκέμβριο του 2025, ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας προέβη σε διθυραμβικά εγκωμιαστικά σχόλια για τις ικανότητές τους, το ήθος τους, την αφοσίωσή τους στο υπηρεσιακό καθήκον κ.λπ. Ανακοίνωσε πώς θα εύρισκε τρόπο να πλαισιώνουν το έργο της Περιφέρειας και μετά την συνταξιοδότησή τους κ.λπ. Προκαλεί απορία η δυσανάλογη στάση του κ. Κουρέτα για το «μπάζωμα» προς τον πρώην περιφερειάρχη από τη μια, τους υπηρεσιακούς που το πρότειναν από την άλλη.

Το Περιφερειακό Συμβούλιο έχει ως αποστολή το βαρύ έργο της σωστής πολιτικής λειτουργίας της Περιφέρειας προς όφελος των πολιτών της και όχι να ρέπει προς θέματα για τα οποία είναι εντελώς αναρμόδιο, όπως οι προσομοιώσεις δικών μεταξύ πολιτικών αντιπάλων.