Το web doc των «ΝΕΩΝ» φωτίζει τη νύχτα που άλλαξε τη χώρα. Τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη, τις ιστορίες των ανθρώπων που επέζησαν και την ανοιχτή πληγή που, τρία χρόνια μετά, παραμένει ζωντανή.
Η Αγγελική, 22 ετών τότε, φοιτήτρια στο ΑΠΘ και επιβάτης στη μοιραία αμαξοστοιχία, και ο πατέρας της Δημήτρης, περιγράφουν τα δέκα δραματικά λεπτά που συγκλόνισαν τον πλανήτη.
Η σύγκρουση μέσα από δύο ταυτόχρονες μαρτυρίες
«Είχα ανέβει στην Αθήνα για να δω τους γονείς μου και πήρα το τρένο για να γυρίσω στη Θεσσαλονίκη όπου και σπούδαζα. Ημουν στο πέμπτο βαγόνι την ώρα που έγινε η σύγκρουση» λέει η Αγγελική.
«Είχαμε κάνει μια πολύ μεγάλη στάση λίγο πριν από τη σύγκρουση, ένα χρονικό διάστημα που έμοιαζε να μην τελειώνει, γιατί μας είπαν ότι έχει συρμό μπροστά».
Γενικά είχε πολύ μεγάλη καθυστέρηση το τρένο και μάλιστα είχα πάρει τηλέφωνο τη μητέρα μου για να της το πω. Λίγη ώρα μετά έκλεισα τα μάτια μου για να κοιμηθώ. Σκεφτόμουν να πάω να πάρω και ένα νερό από το μπαρ, αλλά έλεγα “τώρα ποιος σηκώνεται; Θα φτάσουμε κάποια στιγμή Θεσσαλονίκη, πού θα πάει”».