Το όνομά του συνδέθηκε άρρηκτα με τον όρο «erotica», όμως ο Τίντο Μπρας, που την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου πέθανε στη Ρώμη σε ηλικία 93 ετών, πάντα έλεγε ότι είχε επικεντρωθεί στον κινηματογραφικό ερωτισμό, σαν αντίδραση στην υποκρισία των λογοκριτών. Για εκείνον, το σεξ αποτελούσε φυσιολογικό κομμάτι της ζωής και αυτό έδειχνε με τις τολμηρές αλλά όχι πρόστυχες ταινίες του. Στα πρώτα βήματά του, πριν αρχίσει να σκηνοθετεί ο ίδιος, συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες όπως ο Φεντερίκο Φελίνι και ο Ρομπέρτο Ροσελίνι.
Πρώτη του σκηνοθετικά ταινία είναι η «Chi lavora è perduto» που γυρίστηκε το 1962. Στη συνέχεια, δημιούργησε πρωτοποριακές καλλιτεχνικές ταινίες, όπως οι «Attraction» (1969), «L’urlo» (1966) αλλά και το σπαγγέτι γουέστερν «Yankee» (1966). Ωστόσο, το ερωτικό στοιχείο θα γινόταν το σήμα κατατεθέν του. Το 1976 ο Μπρας γύρισε τη «Salon Kitty», μια σκοτεινή πολιτική σάτιρα γύρω από τα όργια των ναζιστών.
Η επιτυχία της ταινίας κίνησε το ενδιαφέρον του εκδότη του περιοδικού «Penthouse», Μπομπ Γκουτσιόνε, ο οποίος ανέθεσε στον Μπρας τη σκηνοθεσία του «Καλιγούλα» (1979), μιας παραγωγής τεράστιου προϋπολογισμού, βασισμένης στο μυθιστόρημα του Γκορ Βιντάλ. Η δημιουργία αυτής της ταινίας (που ειρωνικά παραμένει η πιο διάσημη του Μπρας) ήταν θυελλώδης γιατί αρνήθηκε να τη μετατρέψει σε σκληρό ερωτικό φιλμ όπως ο Γκουτσιόνε επιθυμούσε.
Ο Μπρας απολύθηκε, του απαγορεύτηκε να ασχοληθεί με το μοντάζ και εν συνεχεία την αποκήρυξε (ο Γκουτσιόνε πρόσθεσε σκηνές σκληρού πορνό). Πάντως, ο soft καλλιτεχνικός ερωτισμός δεν έπαψε ποτέ να συνοδεύει τα έργα του Μπρας, ένα εκ των οποίων είναι το «Κλειδί της» όπου πρωταγωνιστεί η Στεφανία Σαντρέλι.