Πίσω από τις καταγγελίες για το κύκλωμα χειραγώγησης αγώνων στο ελληνικό μπάσκετ, υπάρχουν παιδιά που είδαν τα όνειρά τους να γκρεμίζονται μέσα σε λίγα λεπτά. Έφηβοι που μεγάλωσαν με μια μπάλα στα χέρια, αφιερώνοντας αμέτρητες ώρες στις προπονήσεις, στερώντας από τον εαυτό τους στιγμές ξεγνοιασιάς και προσπαθώντας να συνδυάσουν τις σχολικές υποχρεώσεις με την αγάπη τους για τον αθλητισμό. Παιδιά που έμαθαν να αγωνίζονται, να διεκδικούν και να αποδέχονται την ήττα, αλλά βρέθηκαν αντιμέτωπα με μια σκληρή πραγματικότητα που, όπως τονίζουν οι γονείς τους, δεν είχε καμία σχέση με το «ευ αγωνίζεσθαι».
Ο σχολικός ημιτελικός μεταξύ των εκπαιδευτηρίων της Πάτρας και της Θεσσαλονίκης, που διεξήχθη στην Πάφο τον περασμένο Μάρτιο, βρίσκεται στο επίκεντρο των ερευνών για διαιτητικές αποφάσεις που φέρεται να αλλοίωσαν την εξέλιξη του αγώνα. Οι μαρτυρίες των γονέων περιγράφουν παιδιά βαθιά απογοητευμένα, που έφυγαν από το γήπεδο νιώθοντας πως, ό,τι κι αν έκαναν, δεν μπορούσαν να αλλάξουν το αποτέλεσμα.
Όπως έγραψαν χθες τα «ΝΕΑ» η έρευνα που διεξάγεται τους τελευταίους μήνες στηρίχθηκε σε καταγγελίες οκτώ παραγόντων ομάδας καλαθοσφαίρισης της Αθήνας αλλά και διαιτητών για μεθοδεύσεις που αφορούσαν εκτός των άλλων υποβοήθηση ομάδας μπάσκετ της Πάτρας, στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της οποίας συμμετείχε ο κ. Λιόλιος. Στον συγκεκριμένο αγώνα σχολικού πρωταθλήματος, οι δύο διαιτητές φέρεται να υποβοήθησαν εμφανώς την ομάδα της Πάτρας (σ.σ. συμμετείχαν μαθητές που έπαιζαν μπάσκετ και στην ΚΑΕ που φέρεται να ήλεγχε ο κ. Λιόλιος) με αποτέλεσμα να ανατρέψει την διαφορά, και να κερδίσει τελικώς 64-60.
Η ομάδα της Πελοποννήσου βρισκόταν 13 πόντους πίσω 4 λεπτά πριν τη λήξη της τρίτης περιόδου (45-58), ωστόσο το γύρισε καταφέρνοντας να κερδίσει στα υπόλοιπα 14 λεπτά του αγώνα πολλά φάουλ με το δικαίωμα των βολών, σε αντίθεση με την ομάδα της Θεσσαλονίκης. Μάλιστα, η ομάδα της Πάτρας αξιοποίησε και τεχνικές ποινές σε βάρος του πάγκου του σχολείου από τη Θεσσαλονίκη, το οποίο δεν σημείωσε ούτε έναν πόντο στο τελευταίο δεκάλεπτο.
Σύμφωνα με πληροφορίες μετά τον αγώνα η διεύθυνση του σχολείου είχε στείλει email προς την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης καταθέτοντας αίτημα για τη διερεύνηση των συνθηκών του αγώνα. Ωστόσο δεν υπήρξε καμία σχετική ενημέρωση για την εξέλιξη της υπόθεσης.
Δείτε το βίντεο της επίμαχης αναμέτρησης από το 2:21:00 και μετά:
«Αυτά είναι τα όνειρά σου, αλλά εγώ αποφασίζω εάν εκπληρωθούν»
Πατέρας αθλητή που συμμετείχε στον συγκεκριμένο αγώνα καλαθοσφαίρισης, μιλώντας στο tanea.gr, περιέγραψε τη βαθιά ψυχολογική επιβάρυνση που βίωσαν τότε τα παιδιά, τα οποία, όπως ανέφερε, ήταν συντετριμμένα.
«Ήταν και παραμένουν όλοι τους εξαιρετικοί αθλητές. Από όσους γονείς είχα μιλήσει τότε, άκουγα το ίδιο πράγμα. Τα παιδιά δεν είχαν διάθεση ούτε να διαβάσουν, καθώς εκείνη την περίοδο προετοιμάζονταν και για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις, όπως και ο γιος μου. Μετά από εκείνον τον αγώνα, είχαν χάσει την διάθεσή τους. Ουσιαστικά, ήταν η πρώτη φορά που έφαγαν την πρώτη σφαλιάρα από την ζωή», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Οι περισσότεροι από τους νεαρούς αθλητές είχαν ξεκινήσει την ενασχόλησή τους με τον αθλητισμό σε ηλικία μόλις τεσσάρων ή πέντε ετών. Είχαν, επομένως, ήδη συμπληρώσει περίπου δώδεκα χρόνια συστηματικής προσπάθειας, με αμέτρητες ώρες προπονήσεων, επιμονής και αφοσίωσης.
«Είχαν απίστευτη όρεξη και θέληση. Ο συγκεκριμένος αγώνας, όμως, αποτέλεσε ένα σκληρό μάθημα ζωής για αυτούς. Θα τον χαρακτήριζα “σχολή”. Με έναν εξαιρετικά επώδυνο τρόπο, έμαθαν πως υπάρχει μια αόρατη και ύπουλη δύναμη που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στα όνειρά τους. Είναι σαν να σου λέει κάποιος: “Αυτά είναι τα όνειρά σου, αλλά εγώ αποφασίζω αν θα εκπληρωθούν”. Σε τόσο μικρή ηλικία, βίωσαν στο πετσί τους την αδικία», σημειώνει.
Ο ίδιος αναφέρθηκε και στον τρόπο με τον οποίο προσπάθησε, ως γονιός, να διαχειριστεί την κατάσταση και να στηρίξει τον γιο του, παρά τη δική του απογοήτευση.
«Προσπάθησα να του εξηγήσω ότι στον αθλητισμό άλλοτε κερδίζεις και άλλοτε χάνεις. Όσο συντετριμμένος κι αν ήμουν κι εγώ, προσπάθησα να τον προσεγγίσω με ηρεμία και να του δείξω πως επρόκειτο για έναν μόνο αγώνα, ανάμεσα στους πολλούς που θα κληθεί να παίξει στη ζωή του. Αυτό που έχει πραγματική σημασία είναι να διατηρήσουν οι αθλητές μας τις αξίες τους και το πνεύμα της ομαδικότητας. Εύχομαι ολόψυχα να τα καταφέρουν όλοι τους. Ας κρατήσουμε τα παιδιά μακριά από αυτή την ιστορία, γιατί είναι τα μόνα που δεν φταίνε. Καθημερινά λειτουργούν με συνέπεια και πειθαρχία, μοιράζοντας τον χρόνο τους ανάμεσα στο διάβασμα, τους αγώνες, τις προπονήσεις και το γυμναστήριο, για να ξεκινήσουν την επόμενη μέρα ξανά από την αρχή», καταλήγει.
«Η συμπεριφορά των διαιτητών ήταν ακραία εχθρική»
Οι γονείς αθλητών της σχολικής ομάδας καλαθοσφαίρισης του Ελληνικού Κολλεγίου Θεσσαλονίκης, αναφέρουν, μέσω ανακοίνωσης που υπογράφουν 17 οικογένειες, πως μεγάλωσαν αθλητές με ηθικές αξίες και αρχές, που από το δημοτικό μέχρι και την Γ’ Λυκείου βίωναν και μετενσάρκωναν στην καθημερινότητά τους την αρχή του «ευ αγωνίζεσθαι», καταφέρνοντας να συμμετάσχουν στις μεγαλύτερες ομάδες πανελλαδικά, και οι περισσότεροι εξ’ αυτών να φορέσουν τα χρώματα της γαλανόλευκης.
«Πρόκειται για παιδιά που τα τελευταία τουλάχιστον δέκα χρόνια της ζωής τους ακολουθούν σκληρά προγράμματα προπονήσεων και διατροφής και έχουν θυσιάσει διασκέδαση και διακοπές, προσπαθώντας να εξισορροπήσουν τα μαθητικά τους καθήκοντα με τη λατρεία τους προς τον αθλητισμό και το ταλέντο που τα προίκισε ο Θεός».
«Ότι κι αν κάναμε ήταν μάταιο»
Αναφερόμενοι στον επίμαχο αγώνα, επισημαίνουν πως αντί οι κόποι των παιδιών τους να ανταμειφθούν με ένα ένα δίκαιο και αξιοκρατικό Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στην Κύπρο, ήρθαν αντιμέτωποι με διαιτησίες και συμπεριφορές που δεν είχαν δει ποτέ ως τότε σε κανέναν αγώνα, οποιασδήποτε βαθμίδας πρωταθλήματος, σχολικού ή μη. «Όταν βγήκαν οι αθλητές από το γήπεδο είπαν ξεκάθαρα “ό,τι και να κάναμε ήταν μάταιο”. Τα σφυρίγματα ήταν έξω από κάθε κανόνα του αθλήματος και η συμπεριφορά των διαιτητών ακραία εχθρική. Και πιστέψτε μας….. τα παιδιά αυτά ξέρουν να χάνουν και να αναγνωρίζουν και να τιμούν τον καλύτερο εντός αγωνιστικού χώρου».
Όσοι γονείς βρέθηκαν στην Κύπρο, αλλά και όσοι μίλησαν με τα παιδιά τους τηλεφωνικά, όπως λένε, βρέθηκαν στην εξαιρετικά άβολη θέση να πρέπει να αποδομήσουν στα μάτια τους, όλα αυτά, για τα οποία αγωνίζονταν τόσα χρόνια. «Να τους εξηγήσουμε ότι ήταν η πρώτη τους επαφή με την Ελλάδα της ρεμούλας και της διαφθοράς. Να τους πούμε ότι αγωνίστηκαν σε αγώνα που από πριν είχε αποφασιστεί ο νικητής. Να τους πούμε ότι οι θυσίες τους όλη τη χρονιά και τα πονεμένα κορμιά τους δεν είχαν καμία αξία στα μάτια όσων ορίζουν τις τύχες του αθλητισμού στη χώρα μας».
Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί πως επισημαίνουν ότι μετά τους αγώνες, διαμαρτυρήθηκαν έντονα μέσα και έξω από το γήπεδο, αλλά «δεν ίδρωσε το αυτί κανενός. «ούτε του εκπροσώπου του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας που βρισκόταν μέσα στο γήπεδο. (…) Οι αθλητές μας βίωσαν βαθύτατη θλίψη, ματαίωση και ακύρωση μέσα στο γήπεδα που έχουν τιμήσει και ποτίσει με τον ιδρώτα τους. Τις επόμενες μέρες, το σχολείο μας διαμαρτυρήθηκε επίσημα προς το Υπουργείο Παιδείας αλλά “φωνή βοώντος εν τη ερήμω”. Μετά τα παραπάνω γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι τα γεγονότα που κατακλύζουν την ειδησεογραφία των ημερών δεν μας εξέπληξαν. Το μόνο που μας εξέπληξε ευχάριστα ήταν ότι τουλάχιστον ο Αθλητικός Εισαγγελέας σε αυτή τη χώρα κάνει αμερόληπτα τη δουλειά του. Τα παιδιά μας ένιωσαν ότι κάτι έχει μείνει τελικά όρθιο».
Παράλληλα, ζητούν από κάθε αρμόδιο φορέα την αξιοκρατική χορήγηση των προνομίων των μαθητών που επλήγη με τόσο άδικο και ανήθικο τρόπο. «Αναμένουμε έστω και τώρα την αποκατάσταση του κώδικα ηθικής και αξιών μέσα στο μυαλό και τη σκέψη των δεκαοκτάχρονων παιδιών μας».
«Έζησα περιστατικά που δεν έχουν καμία θέση στον σχολικό αθλητισμό»
Για τον συγκεκριμένο αγώνα τοποθετήθηκε και ο Δημήτρης Τσιότρας, καθηγητής Φυσικής Αγωγής και αρχηγός της αποστολής του Ελληνικού Κολλεγίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος έγραψε πως «η αλήθεια δεν μπορεί να μένει για πάντα στη σιωπή».
Ως ο άνθρωπος που συνόδευσε τους μαθητές και παρακολούθησε από κοντά κάθε στιγμή της αναμέτρησης, ο Δημήτρης Τσιότρας περιέγραψε όσα, όπως αναφέρει, εκτυλίχθηκαν κατά τη διάρκεια του Πανελλήνιου Σχολικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης του 2026. Όπως σημείωσε, πρόκειται για περιστατικά πρωτόγνωρα για τον ίδιο, τα οποία, κατά την άποψή του, δεν έχουν θέση στον σχολικό αθλητισμό.
«Έζησα περιστατικά που δεν έχουν καμία θέση στον σχολικό αθλητισμό. Διαιτητές να απευθύνονται με απειλητικό και υβριστικό τρόπο στους μαθητές μας, ακόμη και στους χώρους του ξενοδοχείου. Συμπεριφορές που προσέβαλαν την αξιοπρέπεια παιδιών τα οποία βρέθηκαν εκεί για να αγωνιστούν, να εκπροσωπήσουν το σχολείο τους και να ζήσουν μια μοναδική αθλητική εμπειρία. Έζησα έναν αγώνα με διαιτητικές αποφάσεις που προκάλεσαν την έντονη αγανάκτησή μας και τις οποίες θεωρώ κατάφωρα άδικες. Αποφάσεις που καταγράφηκαν και έγιναν αντικείμενο δημόσιας συζήτησης σε ολόκληρη την Ελλάδα. Είδα επίσης πρόσωπα στις κερκίδες, των οποίων η παρουσία και η ιδιότητα ήταν γνωστές στους παρευρισκομένους, δημιουργώντας ακόμη περισσότερα ερωτήματα για όσα συνέβαιναν. Και το μεγαλύτερο τίμημα όλων αυτών το πλήρωσαν τα παιδιά μας».
«Το φαινόμενο των εικονικών φοιτήσεων»
Την ίδια ώρα, η δημοσιοποίηση της υπόθεσης πυροδότησε ευρύτερες αντιδράσεις, με τις καταγγελίες να επεκτείνονται πέρα από όσα συνέβησαν στο συγκεκριμένο σχολικό πρωτάθλημα. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ), Γιώργος Χριστόπουλος, σε ανάρτησή του έκανε λόγο για καταγγελίες που πληθαίνουν, θέτοντας παράλληλα ερωτήματα σχετικά με τη μοριοδότηση μαθητών για την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση μέσω αθλητικών διακρίσεων.
Όπως υποστήριξε, οι αναφορές που έχουν περιέλθει σε γνώση του αναδεικνύουν ένα ευρύτερο ζήτημα, το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, αφορά τη λειτουργία ορισμένων ιδιωτικών σχολείων, τη συμμετοχή μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία και τις συνθήκες διεξαγωγής σχολικών πρωταθλημάτων.
«Προκύπτει ένα πολύ μεγαλύτερο θέμα που σχετίζεται με την μοριοδότηση μαθητών μέσω αθλημάτων στις Πανελλαδικές εξετάσεις. Ήδη από τις καταγγελίες προκύπτουν στοιχεία για 4 μέχρι στιγμής ιδιωτικά σχολεία όπου έχουμε το φαινόμενο εικονικών φοιτήσεων (αθλητών-μαθητών που δεν πατάνε σχεδόν καθόλου και παίρνουν βαθμούς και απολυτήρια) αλλά και το φαινόμενο των ομάδων τους που ευνοούνται από συγκεκριμένα κυκλώματα, ώστε να παίρνουν τίτλους στα σχολικά πρωταθλήματα και να εισπράττουν οι μαθητές μπόνους μόρια για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις.
Επίσης, μια καταγγελία που έλαβα από γονείς, άσχετη με την ιδιωτική εκπαίδευση, δείχνει το βαθμό της σήψης. Δύο μέλη της ΕΟΚ (σύμφωνα πάντοτε με την καταγγελία) ζητούσαν “αμοιβή”, προκειμένου να ενταχθούν τα παιδιά τους σε μικρές εθνικές του μπάσκετ. Κι αυτό, γιατί σε μια μικρή εθνική με μια διεθνή διάκριση κερδίζεις μόρια για τις πανελλαδικές. Άρα, φαίνεται ότι κάποιοι επιτήδειοι εκμεταλλεύονται την αγωνία των γονέων και επιβάλλουν χρηματισμό. Όπως μου λένε φίλοι και συνάδελφοι, το φαινόμενο είναι εκτεταμένο και σε Ομοσπονδίες λιγότερο δημοφιλών αθλημάτων, όπου μαθαίνω ότι γίνεται χαλασμός. Αν έχω στα χέρια μου συγκεκριμένα πράγματα, θα τα αποστείλουμε στις αρμόδιες αρχές και στη δικαιοσύνη.
Θα εκδώσουμε σχετική ανακοίνωση με τις προτάσεις μας και θα απευθύνουμε επιστολή στην Υπουργό Παιδείας. Επίσης, την ερχόμενη εβδομάδα θα θέσουμε γενικά το ζήτημα των υπόγειων διαδρομών εισαγωγής στις Πανελλαδικές (αθλητικοί αγώνες, εξετάσεις φυσικώς αδυνάτων, κατ΄οίκον φοίτηση) όπου υπάρχουν τεράστιες τρύπες μέσα από τις οποίες επιτήδειοι μπαίνουν στις σχολές, αφήνοντας στα κρύα του λουτρού παιδιά που μόχθησαν για τις αθλητικές και εκπαιδευτικές τους επιδόσεις».