Οι κάτοικοι του Πόρτο Γερμενού επιστρέφουν στα σπίτια τους μετά τη μεγάλη πυρκαγιά που άφησε πίσω της ανυπολόγιστες ζημιές, δεκάδες καμένα σπίτια και έντονη οργή για την έλλειψη πρόληψης και άμεσης αντιμετώπισης. Ο Γιώργος και η μητέρα του περιγράφουν το σοκ από την καταστροφή, μιλούν για χαμένες αναμνήσεις και ζητούν ευθύνες, ενώ προαναγγέλλουν και νομικές ενέργειες.
Την ώρα που τα οχήματα τους άρχισαν να πλησιάζουν στο χωριό, ειδικό όχημα της Πυροσβεστικής απομάκρυνε ένα πυροσβεστικό όχημα που είχε καεί ολοσχερώς λίγο πριν την είσοδο στο Προσήλι. Έτσι σταμάτησαν με τα αυτοκίνητα τους σε ένα πλάτωμα και συγκλονισμένοι αντίκρυσαν τη μεγάλη καταστροφή που έχει συντελεστεί, από ψηλά.
«Ήταν το εξοχικό μου εδώ πέρα. Είναι ντροπή τους. Είναι αίσχος γιατί κάθε χρόνο γίνονται πυρκαγιές. Φέτος τη στιγμή που ξεκίνησε ήταν 73. Η Ελλάδα φημίζεται ότι έχει ένα κλίμα το οποίο είναι ευάλωτο στις πυρκαγιές. Μας μιλάνε για την κλιματική αλλαγή συνέχεια. Τα έχουμε ακούσει ξανά και ξανά, τα ξέρουμε και έχουν αποδείξει επανειλημμένα ότι ούτε θέλουν να αυξήσουν την Πυροσβεστική, ούτε τους νοιάζει να κάνουν κάτι γι’ αυτό το θέμα, ούτε τους ενδιαφέρει το περιβάλλον» αναφέρει ο Γιώργος, ο οποίος είδε το σπίτι του στο Πόρτο Γερμενό, στη συνοικία Άσπρα Σπίτια, να υφίσταται εκτεταμένες ζημιές από τη φωτιά.
Ο Γιώργος τονίζει πως δεν πρόκειται μόνο για υλικές απώλειες. «Δεν είναι μόνο αυτό. Είναι οι ζωές των ανθρώπων, είναι εμπειρίες, είναι σπίτια που έχουν χτίσει, είναι ο αέρας που αναπνέουμε, είναι όλα τα πράγματα τα οποία καταναλώνουμε. Όλη η ζωή μας είναι αυτό το πράγμα. Δεν ξέρω πότε θα αρχίσει να είναι πιο σημαντικό από το να βγάλουν μεγαλύτερο εισόδημα οι ίδιοι. Δεν έχω να πω κάτι άλλο ειλικρινά. Είναι ψυχρολουσία όλο το τοπίο, δεν μπορώ να το περιγράψω κάπως αλλιώς».
Όσον αφορά το οικογενειακό σπίτι, επισημαίνει ότι «το έχει χτίσει ο παππούς μου. Από όταν ήμουν μωρό πέρναγα όλο μου το καλοκαίρι εδώ πέρα με τους γείτονές μας. Έχουμε μεγαλώσει μαζί σαν μια μεγάλη οικογένεια. Κάθε καλοκαίρι ήμασταν συνέχεια εδώ και έχω δει όλη μου την παιδική ηλικία καμένη. Έχει πέσει σκεπή μέσα, έχουν καεί όλα τα πράγματα από μέσα, έχουν σπάσει παράθυρα. Λεφτά να το φτιάξουμε δεν υπάρχουνε. Το τι θα πάρουμε ως αποζημίωση δεν το ξέρουμε. Δεν έχω τι να πω. Ειλικρινά ντροπή τους και άμα αυτό δεν ξυπνήσει λίγο τον κόσμο δεν ξέρω τι θα τους ξυπνήσει ειλικρινά».
Η μητέρα του Γιώργου, Αθηνά, σημειώνει πως «αν στην αρχή αντιμετωπιζόταν και περιοριζόταν η πυρκαγιά όταν ήταν στην έναρξη της, που επτά με εννιά είχε ένα δίωρο που είχε πέσει ο αέρας και μπορούσε μαζί με το ελικόπτερο να έρθει ένα αεροσκάφος να κάνει δύο ώρες κάποιες ρίψεις ή και μία ώρα ακόμα, θα είχε περιοριστεί αυτό και δεν θα είχε
αυτή την έκταση, ούτε θα υπήρχαν καμένα σπίτια γιατί έχει ξαναέρθει το 2009 η φωτιά μέχρι εκεί και ευτυχώς λόγω του αέρα τη γλιτώσαμε. Τώρα όμως που θα μπορούσε ένα αεροσκάφος να κάνει τη διαφορά, δεν την έκανε. Αυτό είναι το παράπονο και επίσης οι ευθύνες που υπάρχουν από τις αιτίες που έγινε αυτό όλο δεν θα μείνουν αναπάντητες και όλοι μαζί έχουμε έρθει σε επαφή και θα γίνουν μηνύσεις με ό,τι αυτό συνεπάγεται».