Σε μια στρατηγική κίνηση που αλλάζει ριζικά τις ισορροπίες στη διεθνή αγορά ενέργειας, το Ιράκ και η Συρία υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας για την κατασκευή ενός γιγαντιαίου πετρελαιαγωγού. Το έργο, το οποίο φέρει την επίσημη ονομασία «Ζωτικός Ενεργειακός Διάδρομος», στοχεύει στη μεταφορά του ιρακινού αργού πετρελαίου μέσω του συριακού εδάφους απευθείας στο λιμάνι της Μπανίγιας, στα παράλια της Μεσογείου.
Υπό την αιγίδα του Ιρακινού Πρωθυπουργού, η συμφωνία αυτή έρχεται να απαντήσει στην ανάγκη διαφοροποίησης των εξαγωγικών οδών και ενίσχυσης της περιφερειακής ασφάλειας, σε μια περίοδο έντονης παγκόσμιας κρίσης. Η αρχική μεταφορική ικανότητα του αγωγού αναμένεται να αγγίξει το εντυπωσιακό νούμερο των δύο εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως, συνδέοντας άμεσα την παραγωγή της Μέσης Ανατολής με τις παγκόσμιες αγορές.
Η υλοποίηση αυτού του γεωπολιτικού εγχειρήματος θα πραγματοποιηθεί από μια διεθνή κοινοπραξία, στην οποία συμμετέχουν οι αμερικανικές εταιρείες Chevron Corporation και Transocean Inc., σε συνεργασία με την καταρινή Urbacon Trading and Contracting. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ των Ηνωμένων Πολιτειών χαιρέτισε θερμά τη σύσταση αυτής της κοινοπραξίας, υπογραμμίζοντας ότι η λειτουργία του αγωγού θα ξεκλειδώσει νέες επενδυτικές ευκαιρίες και θα στηρίξει τις εμπορικές ροές μέσω μιας νέας στρατηγικής πύλης προς τη Δύση.
Οι τεχνικές και μηχανολογικές μελέτες που θα ακολουθήσουν θα καθορίσουν τις τελικές λεπτομέρειες των υποδομών, ωστόσο η πολιτική και οικονομική στήριξη από την Ουάσιγκτον και την Ντόχα προσδίδει στο έργο τεράστια δυναμική.
Η χρονική συγκυρία της υπογραφής της συμφωνίας –η οποία οριστικοποιήθηκε κατά τη διάρκεια επίσκεψης του Ιρακινού Πρωθυπουργού στις Ηνωμένες Πολιτείες– θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη.
Η ροή του πετρελαίου στη Μέση Ανατολή δοκιμάζεται σκληρά λόγω των πολεμικών συγκρούσεων στην περιοχή, οι οποίες έχουν καταστήσει εξαιρετικά επικίνδυνη τη διέλευση των δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Ορμούζ. Με τη δημιουργία αυτής της εναλλακτικής χερσαίας διόδου προς τη Μεσόγειο, το Ιράκ θωρακίζει την εξαγωγική του δραστηριότητα από τις θαλάσσιες γεωπολιτικές αναταράξεις, ενώ η Ευρώπη και οι διεθνείς αγορές αποκτούν πρόσβαση σε μια πιο σταθερή και άμεση πηγή τροφοδοσίας με 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.