Πριν γίνει το πρόσωπο μιας εθνικής διαμαρτυρίας και ο (βασικός) λόγος παραίτησης της κυβέρνησης της Ισπανίας, η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ ήταν μια γυναίκα που είχε δουλέψει όλη της τη ζωή, πλήρωνε ευλαβικά το ενοίκιό της και τους φόρους της και και αγαπούσε το σπίτι της, που ήταν γεμάτο οικογενειακά κειμήλια, οικογενειακές φωτογραφίες και κυρίως αναμνήσεις μιας ζωής από εκείνη και την οικογένειά της.
Η Μαρικάρμεν, το πλήρες όνομα της οποίας ήταν Μαρία δελ Κάρμεν Αμπασκάλ Μαρτίν, ζούσε στο ίδιο διαμέρισμα στη συνοικία Ίμπιθα της Μαδρίτης από το 1956. Το σπίτι είχε νοικιάσει αρχικά ο πατέρας της και εκεί έζησε μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό της, αναφέρει η El Pais. Το συμβόλαιο πέρασε πρώτα από τον πατέρα στη μητέρα της και, μετά τον θάνατο εκείνης, στην ίδια με τους ίδιους όρους.
Η Μαρικάρμεν είχε εργαστεί για 34 χρόνια ως γραμματέας του διοικητικού συμβουλίου φαρμακευτικής εταιρείας και συνταξιοδοτήθηκε το 1998. Είχε αναγνωρισμένη αναπηρία 50%. Τα τελευταία χρόνια χρειαζόταν αναπηρικό καροτσάκι και βοήθεια στις καθημερινές δουλειές.
Στις 27 Μαρτίου 2018 η Renta Corporación, τότε ιδιοκτήτρια, γνωστοποίησε στη Μαρικάρμεν ότι σκόπευε να πουλήσει το διαμέρισμα στην Urbagestión για 247.000 ευρώ. Της το κοινοποίησαν πριν από την πώληση, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα προτίμησης (tanteo), δηλαδή να αγοράσει πρώτη στην ίδια τιμή.
Εκείνη απάντησε ότι «θα μελετούσε την πρόταση». Στις 28 Ιουνίου το διαμέρισμα το αγόρασε η Urbagestión, σε χαμηλή τιμή για τα δεδομένα της περιοχής, ενώ η ηλικιωμένη εξακολουθούσε να κατοικεί σε αυτό με το παλιό μισθωτήριο.
Η Μαρικάρμεν έπαιρνε σύνταξη περίπου 1.400 ευρώ και, όπως αναφέρεται, δεν είχε σταματήσει ποτέ να πληρώνει το ενοίκιο και τους λογαριασμούς της, που συνολικά έφταναν περίπου τα 500 ευρώ τον μήνα.
Αγαπούσε τη γειτονιά και το σπίτι της, το οποίο ήταν γεμάτο πίνακες, πορσελάνες, συλλεκτικά αντικείμενα και οικογενειακές φωτογραφίες. «Έχω δουλέψει όλη μου τη ζωή», έλεγε με υπερηφάνεια. Μέχρι το τέλος επέμενε ότι δεν θα εγκατέλειπε τον αγώνα της. «Θα παλέψω μέχρι το τέλος», επαναλάμβανε στις συνεντεύξεις της.
Το μεγαλύτερο όνειρό της ήταν να πεθάνει στο δωμάτιο όπου είχαν φύγει από τη ζωή οι γονείς της και μέσα στο σπίτι όπου είχε ζήσει για περισσότερα από 70 χρόνια. Λίγο πριν από την έξωση είχε πει με δάκρυα στα μάτια ότι ήλπιζε η ιστορία της να αποτελέσει ένα φως στον αγώνα ώστε όλοι οι άνθρωποι να έχουν ένα αξιοπρεπές σπίτι.
Η γυναίκα που εξανάγκασε τον Σάντσεθ σε παραίτηση
Η έξωση ανάγκασε τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ να φέρει προς ψήφιση στο κοινοβούλιο δύο διατάγματα με έκτακτα μέτρα για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Μετά την καταψήφιση τους, ο Σάντσεθ εξαναγκάστηκε να προκηρύξει πρόωρες εκλογές για τις 29 Νοεμβρίου. Η έξωση της Μαρικάρμεν και η λαϊκή οργή που αυτή ξεσήκωσε ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για την κυβέρνηση Σάντσεθ, που είχε ήδη αντιμετωπίσει (όχι τόσο καλά) την μεταναστευτική κρίση στη Θέουτα και τα σκάνδαλα στα οποία ενεπλάκη η σύζυγος του Πέδρο Σάντσεθ.
Μόλις το κοινοβούλιο διαλύθηκε μετά την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε δύο νέα διατάγματα, «στο ίδιο πνεύμα» με εκείνα που καταψηφίστηκαν.
Και λίγες μέρες αφού δόθηκε λύση και η έξωσή της ανεστάλη, η Μαρικάρμεν δεν άντεξε. Έφυγε από τη ζωή την στις 7 Οκτωβρίου 2026, σε ηλικία 87 ετών. Για χρόνια ήταν μια γυναίκα ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες που απλά δούλευε και πλήρωνε τις υποχρεώσεις της. Στο τέλος της ζωής της, έγινε σύμβολο αντίστασης σε ένα καυτό ζήτημα που δεν αφορά μόνο την Ισπανία…
Την 87χρονη αποχαιρέτησε και η υπουργός Υγείας της Ισπανίας: «Αναπαύσου εν ειρήνη, Μαρικάρμεν. Ο αγώνας σου αφύπνισε συνειδήσεις σε ολόκληρη την Ισπανία και άναψε μια φλόγα που δεν θα σβήσει πια. Η αξιοπρέπειά σου και το θάρρος σου χαράσσουν τον δρόμο», έγραψε στο X η υπουργός Υγείας, Μόνικα Γκαρθία.
«Υπεύθυνος ο Σάντσεθ»
Ο Πέδρο Σάντσεθ, από την άλλη, περιορίστηκε να στείλει συλλυπητήρια στην οικογένειά της και «μια αγκαλιά σε όλους τους ανθρώπους που σήμερα αισθάνονται αυτήν την απώλεια σαν δική τους».
Υπενθυμίζεται ότι σε ερώτηση δημοσιογράφου για το ποιός φταίει για αυτήν την κατάσταση η Μαρικάρμεν είχε απαντήσει: «Ο Σάντσεθ! Δεν ξέρει τον αριθμό των καθημερινών εξώσεων ή δεν θέλει να ξέρει;»
Esto es por Mari Carmen.
Ahora mismo, las calles de Madrid lloran. Pero la lucha por la vivienda sigue. #maricarmen https://t.co/N2KuwMYO7R — Amnistía Internacional España (@amnistiaespana) October 7, 2026
Οργή για τον θάνατό της στην Ισπανία
Η Μαρικάρμεν άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο Γρεγόριο Μαρανιόν της Μαδρίτης, όπου νοσηλευόταν από τις 23 Σεπτεμβρίου, πριν προλάβει να επιστρέψει στο σπίτι που ζούσε τα τελευταία 71 χρόνια. Σαν να περίμενε να δικαιωθεί και μετά να μπορέσει να ησυχάσει.
Κατάφερε και έγινε το σύμβολο του αγώνα ενάντια στη στεγαστική κρίση, τους πλειστηριασμούς και την ακρίβεια στην Ισπανία. Η έξωσή της προκάλεσε ένα κύμα κατακραυγής και κινητοποιήσεων στην Ισπανία και ανάγκασε τον Σάντσεθ να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές.
Μπροστά στην κοινωνική κατακραυγή που προκάλεσε η έξωσή της στις 23 Σεπτεμβρίου, η εταιρεία ακινήτων στην οποία ανήκει πλέον το διαμέρισμά της, είχε υπαναχωρήσει από το ενοίκιο των 1.650 ευρώ που αξίωνε. Από το νοσοκομείο είχε δηλώσει «πολύ χαρούμενη» για αυτήν την εξέλιξη.
Άνθρωποι κατασκήνωσαν ξανά στην πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ της Μαδρίτης, μόλις έγινε γνωστός ο θάνατός της. «Δεν είναι θάνατοι, είναι δολοφονίες», άρχισαν να φωνάζουν οι διαδηλωτές της Πουέρτα ντελ Σόλ, μόλις ενημερώθηκαν για τον θάνατό της. «Δεν είναι δίκαιο να πέρασε τις τελευταίες μέρες της ζωής της σε αυτήν την κατάσταση», έλεγε μια νεαρή διαδηλώτρια. Οι εκατοντάδες συγκεντρωμένοι τήρησαν ενός λεπτού σιγή στη μνήμη της και στη συνέχεια ξέσπασαν σε χειροκροτήματα προς τιμήν της.
Στη συνέχεια αποφάσισαν να τιμήσουν τη μνήμη της με μια πορεία προς το Κοινοβούλιο. «Η Μαρικάρμεν ζει, ο αγώνας συνεχίζεται», φώναζαν οι διαδηλωτές. Τα ισπανικά συνδικάτα ήδη, πριν τον θάνατό της, είχαν προκυρήξει γενική απεργία για το δικαίωμα στη στέγη στις 11 Νοεμβρίου.
Ο αγώνας της για να παραμείνει στο σπίτι της
Όλα ξεκίνησαν το 2020, όταν οι νέοι ιδιοκτήτες, η εταιρεία Urbagestión, αφού της ζήτησαν ενοίκιο 2.650 ευρώ (!), δηλαδή 2.150 ευρώ πάνω από το ενοίκιο των 500 ευρώ που έδινε μέχρι τότε, της έκαναν αντιπρόταση (μετά από εκείνη για ενοίκιο 1.650 ευρώ) στην οποία ζητούσαν μόλις (!)… 1.150 ευρώ. Όταν τους ενημέρωσε ότι η σύνταξή της δεν εφτανε για να πληρώσει το υπέρογκο ποσό, την ενημέρωσαν ότι έπρεπε να εγκαταλείψει το διαμέρισμα της, καθώς το συμβόλαιο είχε ήδη μεταβιβαστεί δύο φορές, αρχικά στη μητέρα της και στη συνέχεια στην ίδια.
Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μια πολυετής δικαστική μάχη. Έγιναν τέσσερις προσπάθειες για την έξωσή της, ενώ, σύμφωνα πληροφορίες του ισπανικού τύπου, δεν έγιναν δεκτές προτάσεις είτε για την κάλυψη της διαφοράς του ενοικίου είτε για την αγορά του διαμερίσματος.
Μάλιστα, είχε υπάρξει πρόταση από γυναίκα συγγραφέα, η οποία θέλησε να παραμείνει ανώνυμη, να βοηθήσει οικονομικά ώστε να αποφευχθεί η έξωση. Η προσπάθεια, ωστόσο, δεν οδήγησε σε συμφωνία με την ιδιοκτήτρια εταιρεία.
Η έξωση και η επιβάρυνση της υγείας της
Τελικά, στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, η 87χρονη αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της και μάλιστα με φορείο, σε ένα στιγμιότυπο που προκάλεσε την οργή όλης της Ευρώπης. Η επιχείρηση για την απομάκρυνση της Μαρικάρμεν διήρκεσε περισσότερες από επτά ώρες. Τελικά, περίπου στη μία το μεσημέρι, η 87χρονη, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Gregorio Marañón για να εξεταστεί η κατάσταση της υγείας της.
“Luchad, no os quedéis en casa. Luchad por vuestra vivienda, que tenéis derecho a ella”
Maricarmen, una mujer de 87 años con discapacidad, ha sido finalmente desahuciada del piso en Madrid, la capital de #España, en el que vivía desde hace 71 años, después de que el fondo de inversión que había adquirido la vivienda le multiplicara el alquiler por cinco.
María del Carmen Abascal, es una pensionada de 87 años quien fue finalmente desalojada de su vivienda tras un cuarto intento de desahucio.
Maricarmen vive en ese apartamento desde 1956, cuando su padre firmó el contrato de arrendamiento. Luego de la muerte de sus padres, ella se subrogó en esas condiciones
— David de la Paz 戴维 (@daviddelapaz) September 23, 2026
Η έξωση επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την ήδη εύθραυστη υγεία της. Τα τελευταία χρόνια μετακινούνταν με αναπηρικό αμαξίδιο και χρειαζόταν βοήθεια στην καθημερινότητά της, ενώ τους τελευταίους μήνες είχε χάσει μυϊκή μάζα και δυσκολευόταν ακόμη και να φάει.
«Με έχει επηρεάσει σε όλα. Εγώ τώρα δεν είμαι εγώ», είχε πει μόλις δύο ημέρες πριν φύγει από το σπίτι της.
Λίγο πριν χάσει το σπίτι της, η Μαρικάρμεν είχε απευθυνθεί με βίντεο στους ανθρώπους που βρίσκονταν στο πλευρό της:
«Καλημέρα σε όλους, σας ευχαριστώ για τη δράση που αναλαμβάνετε, περνώντας όλη τη νύχτα στο δρόμο. Σας παρακαλώ, συνεχίστε, αλλά μην βλάψετε ο ένας τον άλλον. Αυτό πρέπει να γίνει ειρηνικά. Ακόμα ακούω όλο τον θόρυβό σας», έλεγε.
Πρόσθεσε ακόμη ότι στέλνει «μια αγκαλιά σε όλους και σε όλους όσους με στηρίζουν σε αυτόν τον σκληρό αγώνα ενάντια σε κάποιον που θέλει να βγάλει λεφτά, αλλά που δεν πρέπει να ξεχνάει ότι έχει γονείς και ότι μια μέρα μπορεί να βρεθεί στη θέση που, δυστυχώς, βρίσκομαι εγώ».
«Παλέψτε, υπερασπιστείτε αυτό που σας ανήκει»
Η ιστορία της προκάλεσε ένα μεγάλο κύμα συμπαράστασης. Χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, ενώ πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις και κατασκηνώσεις σε πλατείες.
Ακόμη και από το νοσοκομείο, η Μαρικάρμεν συνέχιζε να στέλνει μηνύματα στους ανθρώπους που διαδήλωναν για εκείνη και για το δικαίωμα στη στέγη.
Τα βίντεο με τα λόγια της διαδόθηκαν γρήγορα, ενώ το σύνθημα «Όλοι είμαστε Μαρικάρμεν» εμφανίστηκε σε πανό και μπλουζάκια.
«Θα ήθελα να είμαι εκεί μαζί σας, να σας συνοδεύω στην κατασκήνωσή σας, στον αγώνα σας, αλλά δεν έχω αυτή την τύχη. Γι’ αυτό, από εδώ σας ζητώ να έχετε όλοι κουράγιο. Παλέψτε, υπερασπιστείτε αυτό που σας ανήκει και, σας παρακαλώ, να προσέχετε. Συνεχίστε να μένετε στις πλατείες όσο αντέχει το σώμα σας», είχε πει.
«Η λύση ήρθε πολύ αργά»
Η κοινωνική πίεση και οι συνεχιζόμενοι αγώνες έφεραν τελικά μία σημαντική εξέλιξη. Η εταιρεία που είχε στην ιδιοκτησία της το σπίτι συμφώνησε να υπογράψει νέο συμβόλαιο ενοικίασης, ανοίγοντας τον δρόμο ώστε η Μαρικάρμεν να επιστρέψει στο σπίτι της.
Δεν πρόλαβε, όμως, να γυρίσει. Σε κοινή ανακοίνωση της οικογένειάς της, της δικηγόρου της και του Συνδικάτου Ενοικιαστών αναφέρεται ότι η 87χρονη παρέμενε στο νοσοκομείο από την ημέρα της έξωσης, με την υγεία της να επιδεινώνεται.
«Παρότι επιτεύχθηκε μια ιστορική συμφωνία που θα της επέτρεπε να επιστρέψει στο σπίτι της, αυτή η λύση ήρθε πολύ αργά», ανέφεραν.
Οι ίδιοι θεωρούν ότι όσα ακολούθησαν την έξωσή της θα αποτελέσουν σημείο τομής στην ιστορία της χώρας, ότι θα υπάρχει «ένα πριν και ένα μετά» με κέντρο την υπόθεση της Μαρικάρμεν, τονίζοντας όμως ότι «το κόστος για να φτάσουμε μέχρι εδώ ήταν πολύ υψηλό».
Madrid.
Un minuto de silencio para honrar a Maricarmen, quien fue asesinada a los 87 años por fondos especulativos que la desahuciaron de la casa donde había pagado el alquiler durante 70 años. https://t.co/YZ8gA2Gt1j— Noticias del otro lado2 (@LadoNoticias2) October 8, 2026
Η παλιά υπόσχεση του Σάντσεθ και η νέα κόντρα
Η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν έχει προκαλέσει μεγάλη πολιτική κόντρα στην Ισπανία, με την κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ και την περιφέρεια της Μαδρίτης να ανταλλάσσουν ευθύνες για όσα συνέβησαν. Ο Σάντσεθ έχει δείξει τον υπεύθυνο προς την περιφέρεια και τον δήμο της Μαδρίτης, ενώ η Ισαμπέλ Ντίας Αγιούσο, κεντροδεξιά επικεφαλής της αυτόνομης περιφέρειας της Μαδρίτης απαντά ότι η απομάκρυνση της ηλικιωμένης έγινε μετά από δικαστική απόφαση.
Η υπόθεση έφερε ξανά στην επικαιρότητα και παλαιότερες δηλώσεις του Σάντσεθ. Το 2015, πριν γίνει πρωθυπουργός, είχε δεσμευτεί δημόσια για μια Ισπανία χωρίς εξώσεις. «Αυτή θα είναι η δέσμευσή μου! Δεν θα γίνονται πια εξώσεις στην Ισπανία με μια σοσιαλιστική κυβέρνηση!», είχε δηλώσει σε προεκλογική συγκέντρωση. Την ίδια περίοδο είχε μιλήσει και για την οικοδόμηση μιας «Ισπανίας χωρίς εξώσεις».
Η Αγιούσο επανέφερε αυτή την παλιά δέσμευση στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της είχαν οκτώ χρόνια στη διάθεσή τους για να αλλάξουν τη σχετική νομοθεσία, εφόσον διαφωνούσαν με αυτή. Για την ίδια την έξωση της Μαρικάρμεν τόνισε ότι έγινε «με δικαστική εντολή, όχι για κάποιον άλλο λόγο, δεν ήταν δική μας απόφαση».
Τι δείχνουν τα στοιχεία για τις εξώσεις
Η πολιτική αντιπαράθεση γίνεται ενώ οι εξώσεις εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό ζήτημα στην Ισπανία. Η Αγιούσο επικαλέστηκε περίπου 25.500 εξώσεις σε ετήσια βάση, επισημαίνοντας ότι η περίπτωση της Μαρικάρμεν ήταν μία από αυτές.
Παράλληλα, δημοσιεύματα επικαλούνται στοιχεία του Γενικού Συμβουλίου Δικαστικής Εξουσίας της Ισπανίας (CGPJ), σύμφωνα με τα οποία από τότε που ο Σάντσεθ ανέλαβε την πρωθυπουργία έχουν πραγματοποιηθεί συνολικά περισσότερες από 200.000 δικαστικές αποβολές από ακίνητα. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει διαφορετικές κατηγορίες υποθέσεων και δεν αφορά αποκλειστικά εξώσεις ενοικιαστών.
Η υπόθεση της Μαρικάρμεν έχει έτσι μετατραπεί από μια δραματική προσωπική ιστορία σε νέο πεδίο πολιτικής σύγκρουσης για τη στεγαστική κρίση στην Ισπανία, τις ευθύνες της κεντρικής κυβέρνησης και των περιφερειακών αρχών, αλλά και το κατά πόσο οι πολιτικές δεσμεύσεις των προηγούμενων ετών έχουν εφαρμοστεί στην πράξη.
To άρθρο Μαρικάρμεν Αμπασκάλ: Η γυναίκα σύμβολο που ξεσήκωσε την Ισπανία για τη στεγαστική κρίση και ώθησε τον Σάντσεθ σε παραίτηση δημοσιεύτηκε στο NewsIT .