Σήμερα, Παρασκευή 6 Νοεμβρίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Λεονάρδου, προστάτη των φυλακισμένων και των αδικημένων.
Σύμφωνα με το εορτολόγιο, την ονομαστική του εορτή έχει ο Λεονάρδος
Ο βίος του Αγίου Λεονάρδου
Ο Άγιος Λεονάρδος γεννήθηκε στις 19 Μαΐου του 496 μ.Χ. και καταγόταν από ευγενή φραγκική οικογένεια που βρισκόταν στην αυλή του βασιλιά Χλωδοβίκου Α΄. Ασπάστηκε νωρίς τον Χριστιανισμό και βαπτίστηκε μαζί με τον βασιλιά τα Χριστούγεννα του ίδιου έτους από τον Επίσκοπο Ρημών, Άγιο Ρεμίγιο.
Χάρη στη στενή σχέση του με την εξουσία, ζήτησε από τον βασιλιά Χλωδοβίκο το ειδικό προνόμιο να απελευθερώνει φυλακισμένους τους οποίους θεωρούσε άξιους ευκαιρίας. Πράγματι, εξασφάλισε την ελευθερία για δεκάδες ανθρώπους.
Παρά τις πιέσεις, αρνήθηκε το αστραφτερό αιώρημα της επισκοπικής αμφίεσης και εκάρη μοναχός. Έζησε αρχικά σε μοναστήρι κοντά στην Ορλεάνη υπό την πνευματική καθοδήγηση των Αγίων Μαξιμίνου και Λαέτου, ενώ αργότερα αποσύρθηκε ως ερημίτης στο δάσος της Λιμουζίν. Εκεί, η φήμη του προσέλκυσε πλήθος πιστών που επιθυμούσαν να ακολουθήσουν το παράδειγμά του.
Τα θαύματα με τις σπασμένες αλυσίδες και η ίδρυση της μονής
Όταν με την προσευχή του η βασίλισσα των Φράγκων απέκτησε γιο, ο βασιλιάς του παραχώρησε ως ευγνωμοσύνη μεγάλη έκταση γης 21 χιλιόμετρα από τη Λιμόζ. Στο σημείο αυτό, ο Όσιος ίδρυσε μοναστήρι, γύρω από το οποίο διαμορφώθηκε σταδιακά ένας οικισμός που πήρε το όνομά του: Saint-Léonard-de-Noblat.
Η χριστιανική παράδοση συνδέει το όνομά του με εντυπωσιακά θαύματα. Φυλακισμένοι που επικαλούνταν τη βοήθειά του έβλεπαν τις αλυσίδες τους να σπάνε. Πολλοί από αυτούς ταξίδευαν στη συνέχεια μέχρι το μοναστήρι για να του προσφέρουν τα σπασμένα δεσμά τους ως φόρο τιμής.
Ο Άγιος Λεονάρδος δεν περιοριζόταν στην πνευματική στήριξη, αλλά μεριμνούσε και για την κοινωνική τους επανένταξη: τους παραχωρούσε εκτάσεις στο δάσος για καλλιέργεια και τους παρείχε τα απαραίτητα μέσα ώστε να ξεκινήσουν μια νέα, έντιμη ζωή