Με ελιγμούς επιχειρεί το Μαξίμου να αποφύγει συζητήσεις για το μετεκλογικό τοπίο και, επιμένοντας στον στόχο της γαλάζιας αυτοδυναμίας, πετά στους πολιτικούς αντιπάλους του το μπαλάκι της ευθύνης. Πότε με αναφορές στη «συνεδριακή απόφαση» του ΠΑΣΟΚ να μη συνεργαστεί με τη ΝΔ, πότε με την κινδυνολογία της ακυβερνησίας («ελπίδα ή περιπέτειες») και πότε με παραπομπές σε ενδεχόμενη συμμαχία «ηττημένων», στην πραγματικότητα η κυβέρνηση αισθάνεται άβολα μπροστά στα ερωτήματα για τον εκλογικό πήχη της και, ακόμα περισσότερο, για τις πιθανές εξελίξεις εφόσον τελικά περάσει από κάτω.
Ο φόβος έκφρασης διαμαρτυρίας στην κάλπη αναγκάζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε «οριοθετήσεις». Προσπαθεί να σκληρύνει τα διλήμματα της κάλπης, αγωνιά να περιχαρακώσει το κοινό της ΝΔ. «Ας γνωρίζουν» είπε, απευθυνόμενους σε απογοητευμένους από την κυβέρνηση ψηφοφόρους που μπορεί να δουν τις εκλογές ως ευκαιρία να τιμωρήσουν με ένα μήνυμα διαμαρτυρίας, ότι «τη Δευτέρα (σ.σ. μετά την εκλογική Κυριακή) μπορεί να μην υπάρχει κάποιος να το παραλάβει».
Στη ΝΔ διακρίνουν τον κίνδυνο της απελευθέρωσης ψήφων προς άλλες κατευθύνσεις είτε στην περίπτωση που οι εκλογείς θεωρήσουν ότι θα υπάρξει δεύτερη ευκαιρία σε δεύτερη κάλπη είτε στην περίπτωση που προεξοφλήσουν συνεργατικά σχήματα – της ΝΔ με ένα κόμμα Σαμαρά ή της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, π.χ. Δεν ήταν τυχαία η επιλογή του Μητσοτάκη να ξεκαθαρίσει ότι «δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συνεννόησης» με τον Αντώνη Σαμαρά – σε συνδυασμό με τη μόνιμη επωδό των συνεργατών του ότι «κυβέρνηση σχηματίζει το πρώτο κόμμα, με πρωθυπουργό τον αρχηγό του». Ούτε είναι τυχαία η συνεχής προσπάθεια να σπρώχνει προς τα αριστερά τη «μόνη πολιτική δύναμη που θα μπορούσαμε να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι», το ΠΑΣΟΚ – προφανώς, για τα μάτια ψηφοφόρων του ενδιάμεσου χώρου.
Κι αν σίγουρα θα υπάρξει μέχρι την ώρα της αναμέτρησης το φόβητρο της «ακυβερνησίας», υπάρχει παράλληλα ο φόβος ότι μια δεύτερη κάλπη απειλεί τη ΝΔ με χειρότερο αποτέλεσμα. Εξού και ο Μητσοτάκης ποντάρει σε στρατηγική «μίας Κυριακής», με τη ρητορική ότι θα εξαντληθούν τα περιθώρια για σχηματισμό κυβέρνησης. Με βάση αυτά, στο γαλάζιο παρασκήνιο ψιθυρίζονται σενάρια περί βολιδοσκόπησης στελεχών άλλων κομμάτων, ακόμα και από την Ελληνική Λύση, εφόσον η ΝΔ πλησιάσει αλλά δεν πιάσει την αυτοδυναμία. Μπροστά στην αρνητική στάση της Χαριλάου Τρικούπη, άλλωστε, η πρόσθεση φέρνει στο προσκήνιο το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου.
Στο Μαξίμου κινούνται με την πεποίθηση ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ τους, παρότι στις κυλιόμενες μετρήσεις εντοπίζονται σταθερά γκρίνια και κόπωση. Οπως πιστεύουν, αφενός ο γαλάζιος μηχανισμός μπορεί να ενεργοποιηθεί πιο συντονισμένα (οι επιτελείς της Πειραιώς ετοιμάζονται για προεκλογικό κομματικό «ανασχηματισμό»), αφετέρου στους μήνες που απομένουν μέχρι την κάλπη η κυβερνητική μηχανή έχει περιθώρια να δουλεύει για την επαναπροσέγγιση εκλογικών ομάδων, οι οποίες συνέβαλαν στις προηγούμενες νίκες της ΝΔ. Η στρατηγική έχει καθοριστεί: αδιάκοπη πίεση στο ΠΑΣΟΚ, ανάδειξη αντιφάσεων στον προγραμματικό λόγο της ΕΛΑΣ, αναχώματα στην (δεδομένη) πλαγιοκόπηση του γαλάζιου μηχανισμού από τον Αντώνη Σαμαρά.
Η αποτίμηση της ΔΕΘ
Μόνο που τα πρώτα ευρήματα μετρήσεων, που αναλύονται στην κυβερνητική έδρα, εν αναμονή νέου κύκλου γκάλοπ την ερχόμενη εβδομάδα, επιβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχουν πια εύκολοι στόχοι. Μπορεί να μην ανατρέπονται οι πολιτικοί συσχετισμοί στην αφετηρία της εκλογικής σεζόν, ωστόσο δεν έχουν προκύψει θεαματικά κέρδη για το κυβερνών κόμμα. Προβλήματα της καθημερινότητας, με κυρίαρχο την ακρίβεια, εξακολουθούν να λειτουργούν ως εστίες δυσαρέσκειας και μάλιστα οριζόντια, ενώ δοκιμάζονται οι σχέσεις της κυβέρνησης με πολυπληθή ακροατήρια, ακόμα και αν σε αυτά διατηρεί προβάδισμα.
Κυβερνητικά στελέχη απαντούν ότι η πραγματική εικόνα θα φανεί μόλις τα μέτρα της ΔΕΘ «φανούν στην τσέπη», ενώ στέκονται προς το παρόν σε ευρήματα σχετικά με την αντιπολίτευση που, όπως λένε, τους επιτρέπουν να έχουν το επιχείρημα της «απουσίας εναλλακτικής». Κοινώς, θέλουν να βλέπουν μισογεμάτο το ποτήρι των πρώτων focus groups. Σήμερα καταγράφουν άνοδο της συσπείρωσης της ΝΔ (στο 70%+) σε σχέση με τις ευρωεκλογές, αλλά συγκριτικά με τις εθνικές εκλογές το ποσοστό παραμένει χαμηλότερο, με διαρροές δεξιότερα. Αναγκαίο σκαλοπάτι, όπως παραδέχονται, είναι να σταθεροποιηθούν στην εκτίμηση ψήφου πάνω από το 30%. Από εκεί και πέρα, έμπειροι αναλυτές επισημαίνουν ότι παραμένει η δυσκολία της ΝΔ να διευρύνει τις δεξαμενές της. Το ίδιο εντοπίζουν, ωστόσο, και για το ΠΑΣΟΚ, και για την ΕΛΑΣ.