Μια 54χρονη γυναίκα έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι, βάρους 3.490 γραμμαρίων, από έμβρυο που είχε κρυοσυντηρηθεί στις 17 Μαρτίου 2004. Η εμβρυομεταφορά πραγματοποιήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2025 σε ιδιωτική κλινική της πρωτεύουσας.
Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα, από την κρυοσυντήρηση έως τη γέννηση μεσολάβησαν 22 χρόνια, 5 μήνες και 23 ημέρες. «Διάστημα που αποτελεί, σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση της ομάδας, τη μεγαλύτερη διεθνώς δημοσιευμένη διάρκεια κρυοσυντήρησης αυτολόγου γενετικού υλικού που έχει οδηγήσει σε γέννηση παιδιού. Προηγούμενες δημοσιευμένες περιπτώσεις αφορούσαν κρυοσυντήρηση για 18 χρόνια και 3 μήνες στην Ιαπωνία και 17 χρόνια στο Ισραήλ».
Envato
Η επιστημονική ομάδα έχει συγκεντρώσει τα κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα του περιστατικού και προγραμματίζει την υποβολή τους προς δημοσίευση στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία.
Η απόφαση για τη νέα ζωή μετά τον γιο που έχασαν
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η ανθρώπινη πλευρά του γεγονότος. Το 2004, η Χριστίνα Ράπτη-Τζελέπη είχε αποκτήσει ένα αγοράκι με την πρώτη προσπάθεια εμβρυομεταφοράς.
Τον Οκτώβριο του 2025, η οικογένεια βίωσε την απώλεια του 21χρονου παιδιού της σε τροχαίο δυστύχημα. Μέσα σε αυτή τη δύσκολη προσωπική συνθήκη, η Χριστίνα Ράπτη-Τζελέπη αποφάσισε να αξιοποιήσει τα έμβρυα που παρέμεναν κρυοσυντηρημένα από την αρχική θεραπεία της.
Envato
Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε σε αυστηρό χρονικό πλαίσιο, καθώς η 54χρονη έπρεπε να ολοκληρώσει τις απαιτούμενες διαδικασίες και να λάβει την άδεια από την Εθνική Αρχή Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής πριν από τη συμπλήρωση του ηλικιακού ορίου των 54 ετών.
Ο γυναικολόγος της Χριστίνας Ράπτη-Τζελέπη και γενικός γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, Κωνσταντίνος Πάντος, χαρακτήρισε τη γέννηση «σημαντική κλινική και επιστημονική εξέλιξη», τονίζοντας τη σημασία να συνδυάζεται η ιατρική πρόοδος με την ανθρωπιά.
Για την οικογένεια, η γέννηση του κοριτσιού σηματοδοτεί μια νέα αρχή σε περίοδο βαθιάς απώλειας. Όπως δηλώνουν οι γονείς, το νέο παιδί δεν αντικαθιστά τον γιο που χάθηκε, αλλά έφερε ξανά στο σπίτι τους «την ελπίδα και το φως».