Αγαπητέ Δημήτρη,
Τις προάλλες μου μίλησες για το βαρύ ξάφνιασμα που ένιωσες στην πρώτη σου συνάντηση με τον δάσκαλό σου στη σύνθεση, τον Brian Elias, στο Λονδίνο. Μόλις άνοιξες την πόρτα της αίθουσας και μπήκες μέσα, η πρώτη του φράση ήταν:
«Ηρθες σε μένα να κάνεις κάτι που μόνο αν δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό πρέπει να το κάνεις».
Δηλαδή, σου είπε πως, αν μπορείς να ζήσεις και χωρίς να συνθέτεις, τότε μη συνθέτεις.
Ηταν φυσικό να σε σοκάρει αυτό στη νεαρή σου ηλικία. Ωστόσο τέτοια ερωτήματα δεν απαντώνται ούτε άμεσα ούτε εύκολα. Δεν είναι απλό, μέσα από την ορμή της ηλικίας σου, να γνωρίζεις ακόμη τότε τι ακριβώς είναι εκείνο χωρίς το οποίο δεν θα μπορούσες να ζήσεις.
Η διατύπωσή του προφανώς στόχευε να σε προσγειώσει, με το «καλημέρα σας», στη συνειδητοποίηση της δυσκολίας του δρόμου που είχες επιλέξει. Και ως δάσκαλος όφειλε να το κάνει.
Σταμάτα τα όλα. Δοκίμασε τον εαυτό σου. Αφησε για λίγο τα αμέτρητα ξενύχτια πάνω από το γραπτό και το βάσανο της σωστής επιλογής του μοτίβου, της αρμονίας, της εξέλιξης της γραμμής, της ανατροπής, της ανάσας, της κατάληξης του μουσικού σου έργου. Κι αν αυτό σε κάνει πιο χαρούμενο και πιο ελεύθερο, ξέχνα τη σύνθεση. Πώς νιώθεις με αυτή τη σκέψη; Νιώθεις καλύτερα;
Στη δική σου περίπτωση, όμως, ακολουθείς αυτό που εκείνη τη στιγμή νιώθεις πως σου δίνει φτερά. Κι αν αυτά τα φτερά αντέχουν και στα ψηλά πετάγματα κοντά στον ήλιο και στα χαμηλά πετάγματα κοντά στα κύματα της θάλασσας, τότε τα κρατάς και συνεχίζεις.
Η ανάγκη της δημιουργίας δεν έχει να κάνει με διαπραγμάτευση, στοίχημα ή παιχνίδι της ζωής. Εχει να κάνει με τη «φωνή» μέσα σου. Αν αυτή η φωνή έρχεται και επανέρχεται, αν δεν σε αφήνει σε ησυχία και είσαι αναγκασμένος να της ανοίξεις δρόμο για να βγει από μέσα σου, τότε ξέρεις ήδη την απάντηση.
Φυσικά θα υπάρξουν στιγμές που θα λυγίσεις, που θα αναρωτηθείς γιατί το κάνεις, που θα αμφισβητήσεις τις δυνάμεις σου, που θα απογοητευθείς. Αλλά θα είναι στιγμές· όχι η απάντησή σου.
Η δημιουργία είναι το ασφαλέστερο καταφύγιό σου στις δυσκολίες, η θεραπεία σου στα σκοτάδια, το εισιτήριό σου για κάθε ταξίδι, η αφορμή και η αιτία για την πιο βαθιά σου χαρά.
Σήμερα μπορώ πια να σου απαντήσω, δάσκαλε Brian: ναι. Η δημιουργία ήταν και είναι αυτό χωρίς το οποίο δεν μπορώ να ζήσω.
Ο Δημήτρης Μαραμής είναι συνθέτης. Παρουσιάζει σε πανελλήνια πρεμιέρα τη rock opera «Ηρακλής μαινόμενος» στη γενέτειρα πόλη τού μυθικού ήρωα, τη Θήβα, στις 21 Σεπτεμβρίου, στο ανοιχτό Θέατρο Μοσχοποδίου Θηβών