Την πρακτική της αυτόματης αναστολής στην εξέταση των αιτήσεων παροχής διεθνούς ασύλου για τα άτομα που ήδη απολαμβάνουν καθεστώς προσωρινής προστασίας απέρριψε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ξεκαθαρίζοντας ότι οι δύο αυτές διαδικασίες δύνανται να εξελίσσονται ταυτόχρονα.
Η δικαστική απόφαση του Λουξεμβούργου υπογραμμίζει ότι το ευρωπαϊκό δίκαιο επιτρέπει ρητά στους δικαιούχους προσωρινής προστασίας να υποβάλλουν αίτηση για διεθνή προστασία. Παράλληλα, διευκρινίζεται ότι μια τυχόν απορριπτική απόφαση στο αίτημα ασύλου δεν συνεπάγεται την αυτόματη απώλεια του καθεστώτος προσωρινής προστασίας που έχει ήδη χορηγηθεί στον αιτούντα.
Η υπόθεση έφτασε στη δικαιοσύνη ύστερα από προσφυγή Κινέζου υπηκόου, ο οποίος κατέφυγε στην Ολλανδία από την Ουκρανία το 2022. Οι ολλανδικές αρχές τού παραχώρησαν προσωρινή προστασία ως μέλος οικογένειας Ουκρανής πολίτη, αλλά πάγωσαν την εξέταση της αίτησης ασύλου που υπέβαλε, οδηγώντας την υπόθεση στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για ερμηνεία.
Στη θεμελίωση του σκεπτικού του, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι ο θεσμός της προσωρινής προστασίας θεσπίστηκε για την παροχή άμεσης κάλυψης σε περιπτώσεις μαζικής εισροής εκτοπισμένων ατόμων. Ωστόσο, η ύπαρξη αυτού του καθεστώτος δεν αναιρεί τις υποχρεώσεις των κρατών-μελών ως προς την τήρηση των προβλεπόμενων προθεσμιών εξέτασης των αιτήσεων ασύλου, ξεκαθαρίζοντας ότι μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις αντικειμενικής αδυναμίας επιτρέπεται η σταδιακή εξέταση των φακέλων και όχι η οριζόντια και αυτόματη αναστολή τους.