Σε κάποιο χαράκωμα της Ουκρανίας, ένας Κολομβιανός μπορεί να πυροβολεί προς την απέναντι γραμμή χωρίς να γνωρίζει ότι πίσω από αυτήν βρίσκεται ένας συμπατριώτης του. Τέσσερα και πλέον χρόνια μετά τη ρωσική εισβολή, πρώην στρατιωτικοί από την ίδια χώρα υπηρετούν πλέον και στις δύο πλευρές ενός πολέμου που διεξάγεται 11.000 χιλιόμετρα μακριά από τα σπίτια τους.
Στην αρχή της σύγκρουσης, οι περισσότεροι Κολομβιανοί εντάσσονταν στις ουκρανικές δυνάμεις. Αρκετοί υποστήριζαν ότι ήθελαν να βοηθήσουν μια χώρα που είχε δεχθεί εισβολή. Σταδιακά, όμως, άρχισαν να εμφανίζονται Κολομβιανοί και στις ρωσικές γραμμές, προσελκυόμενοι από υποσχέσεις για υψηλότερες αμοιβές και καλύτερες συνθήκες. Η ιδεολογία υποχωρεί. Το οικονομικό κίνητρο γίνεται όλο και πιο εμφανές.
Ενας επαγγελματίας στρατιώτης στην Κολομβία αμείβεται με περίπου 558 ευρώ τον μήνα, ακόμη και αν διαθέτει πολυετή εμπειρία. Στην Ουκρανία μπορεί, τουλάχιστον βάσει των προσφερόμενων συμβολαίων, να εισπράξει από 3.000 έως 4.000 ευρώ. Σε περίπτωση τραυματισμού προβλέπεται αποζημίωση έως 26.000 ευρώ, ενώ για τον θάνατο στη μάχη αναφέρεται ποσό που μπορεί να φτάσει τα 370.000 ευρώ για την οικογένεια.
Οι υποσχέσεις, ωστόσο, συχνά δεν φτάνουν μέχρι την πραγματικότητα. Κολομβιανοί που επέστρεψαν καταγγέλλουν ότι τους ανατέθηκαν διαφορετικές αποστολές από εκείνες που συμφωνήθηκαν, ότι οδηγήθηκαν στην πρώτη γραμμή χωρίς επαρκή εκπαίδευση ή ότι δεν έλαβαν τα χρήματα που περίμεναν. Οικογένειες νεκρών υποστηρίζουν πως δεν παρέλαβαν τις σορούς ούτε τις αποζημιώσεις. Ανάμεσα στις επίσημες ιστοσελίδες στρατολόγησης λειτουργούν και αμφίβολα δίκτυα μεσολαβητών, τα οποία εκμεταλλεύονται την ανάγκη και την πολεμική εμπειρία των υποψηφίων.
Η Κολομβία προσφέρει μια μεγάλη δεξαμενή έμπειρων μαχητών. Δεκαετίες ανταρτοπολέμου, δράσης παραστρατιωτικών οργανώσεων και επιχειρήσεων κατά των καρτέλ δημιούργησαν χιλιάδες στρατιωτικούς με πραγματική εμπειρία μάχης, αλλά περιορισμένες οικονομικές προοπτικές.
Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλούνται ουκρανικές πηγές, περίπου 7.000 Κολομβιανοί έχουν πολεμήσει στο πλευρό του Κιέβου και σχεδόν 2.000 παραμένουν ενεργοί. Φέρονται να αποτελούν από το 25% έως το 40% των ξένων μαχητών του ουκρανικού στρατοπέδου. Για όσους υπηρετούν τη Ρωσία δεν υπάρχουν αξιόπιστα δημόσια στοιχεία. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων παραμένει άγνωστος. Οι ουκρανικές Αρχές είχαν επιβεβαιώσει 173 νεκρούς και 670 αγνοουμένους έως τον Ιούνιο του 2026.
Πίσω από τους αριθμούς βρίσκεται μια σκληρή ειρωνεία: ένας πόλεμος στην Ευρώπη εισάγει τη φτώχεια και εξάγει τον θάνατο. Και άνθρωποι που γεννήθηκαν στην ίδια χώρα, μιλούν την ίδια γλώσσα και έμαθαν να πολεμούν στον ίδιο στρατό μπορεί τώρα να σκοτώνουν ο ένας τον άλλον για έναν μισθό που δεν θα έβρισκαν ποτέ στην πατρίδα τους.