Η αίθουσα τέχνης Artshot – Sophia Gaitani παρουσιάζει την ατομική έκθεση κεραμικής του Θωμά Μπερτόλη με τίτλο «Γιατί μας κοιτάζουν τα ζώα του Μπερτόλη». Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου στις 19:00, στο στενό της Λεμπέση, κάτω από τον βράχο της Ακρόπολης. Την επιμέλεια υπογράφει η ιστορικός τέχνης Σοφία Βερυκίου.
Ο τίτλος της έκθεσης λειτουργεί ως μια δημιουργική αντιστροφή του ερωτήματος που έθεσε ο Βρετανός ιστορικός τέχνης John Berger στο εμβληματικό του δοκίμιο «Γιατί κοιτάζουμε τα ζώα;». Ο Berger υποστήριξε ότι τα ζώα, ως νοήμονα όντα που γεννιούνται και πεθαίνουν, εισχωρούν από νωρίς στην ανθρώπινη φαντασία ως «αγγελιαφόροι και υποσχέσεις». Με την άνοδο του καπιταλισμού να διαταράσσει οριστικά την παραγωγική και οικονομική τους σχέση με τον άνθρωπο, τα μηνύματα που εισπράττουμε από αυτά μετασχηματίζονται διαρκώς.
Τα κεραμικά γλυπτά του Μπερτόλη επιστρέφουν το βλέμμα στον θεατή και στέλνουν το δικό τους σήμα. Μας υπενθυμίζουν ότι τα ζώα δεν είναι απλώς μέρος της φύσης, αλλά όντα φορτισμένα με συμβολισμούς: έμψυχοι και άψυχοι σύντροφοι, αλλά και επισκέπτες στα όνειρά μας. Όπως σημειώνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης, τα ζώα καταφέρνουν να ξυπνήσουν μέσα μας ένα «ανεπανάληπτο συναίσθημα που λειτουργεί σαν τη χαμένη παιδικότητα».
Ισορροπώντας ανάμεσα στην αναπαράσταση και την αφαίρεση, ο Μπερτόλης προικίζει τα έργα του με ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά, μετατρέποντας ορισμένα από αυτά σε χρηστικά αντικείμενα. Μέσα από την κεραμική του, η γλυπτή φόρμα ανασύρει μια πρωταρχική σχέση με τον κόσμο, όπου άνθρωπος, ζώο και αντικείμενο συνυπάρχουν με όρους θαυμαστής ισοτιμίας.
Στον χώρο της έκθεσης δεσπόζουν σύγχρονες τοτεμικές μορφές, που αποτυπώνουν αυτές τις αρχέγονες δυναμικές και γλυπτές συνθέσεις εμπνευσμένες από αρχαίους μύθους, όπου η έμφαση στη φόρμα μετατρέπει το γλυπτό σε ένα «ομιλούν αντικείμενο», ικανό να εκφράσει οικουμενικά την ανθρώπινη φωνή.
Πέρα όμως από τον μύθο και το αρχέγονο, τα έργα φέρνουν τον θεατή αντιμέτωπο με τη σύγχρονη πραγματικότητα των ζώων — ήμερων και άγριων, θηρευτών και φυτοφάγων. Κοιτάζοντάς τα στα μάτια, ανακαλούμε τη μακρά διαδρομή τους στον χρόνο. Τελικά, η κεραμική φόρμα του Μπερτόλη γεφυρώνει τις αποστάσεις ανάμεσα στην τέχνη και την ιστορία, τη φόρμα και το νόημα, το αντικείμενο, το ζώο και τον άνθρωπο, κάνοντας τις διαχωριστικές γραμμές πιο αρμονικές και υποφερτές.