Ξεκίνησε σήμερα η δίκη των γονιών της Ινάς Τουλούμπ, του τετράχρονου κοριτσιού που βρέθηκε νεκρό και ακρωτηριασμένο το 1987 στην άκρη αυτοκινητοδρόμου, 39 χρόνια μετά τα τραγικά γεγονότα.
Η δίκη αυτή αποτελεί την κορύφωση μιας από τις πιο παλιές ανεξιχνίαστες υποθέσεις (cold cases) στη Γαλλία, η οποία έχει αποτελέσει αντικείμενο πολυάριθμων βιβλίων και ντοκιμαντέρ. Η διαδικασία αναμένεται να διαρκέσει έως τις 18 Νοεμβρίου.
Οι δύο κατηγορούμενοι, που δεν βρίσκονται υπό κράτηση, έφθασαν χωριστά στο δικαστήριο.
Η μητέρα, 72 ετών, έφτασε κρύβοντας το πρόσωπό της πίσω από το κασκόλ της. Ο πατέρας, ηλικίας 74 ετών, ανέβηκε με δυσκολία τα σκαλιά του δικαστικού μεγάρου, κρατώντας μπαστούνι και φορώντας μαύρη χειρουργική μάσκα για να καλύψει το πρόσωπό του.
Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, η μητέρα βρέθηκε στο στόχαστρο μικρής ομάδας μελών της συλλογικότητας Mouv’Enfants, που είχε οργανώσει κινητοποίηση έξω από το δικαστήριο.
Τα μέλη της συλλογικότητας την ακολούθησαν σε απόσταση περίπου 100 μέτρων, φωνάζοντας «Δικαιοσύνη για την Ινάς» και «Ντροπή».
Τουλάχιστον τρεις αστυνομικοί χρειάστηκε να επέμβουν για να συγκρατήσουν τον Αρνό Γκαλέ, πρόεδρο της οργάνωσης.
Οι δύο κατηγορούμενοι, πλέον χωρισμένοι, δεν αντήλλαξαν βλέμματα και παρέμειναν ανέκφραστοι σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.
Η ακροαματική διαδικασία επικεντρώθηκε αρχικά στο αίτημα της υπεράσπισης για διακοπή της μετάδοσης της δίκης σε δεύτερη αίθουσα, το οποίο απορρίφθηκε, καθώς και στα αιτήματα παράστασης πολιτικής αγωγής.
Κατηγορίες και ιστορικό της υπόθεσης
Η μητέρα και ο πατέρας της Ινάς Τουλούμπ δικάζονται, αντίστοιχα, για «βασανιστήρια και πράξεις βαρβαρότητας που προκάλεσαν τον θάνατο χωρίς πρόθεση ανθρωποκτονίας» και για «συνέργεια». Μετά την ολοκλήρωση της δίκης, αμφότεροι αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο ισόβιας κάθειρξης.
Το χρονικό ξεκίνησε στις 11 Αυγούστου 1987, όταν η ακρωτηριασμένη σορός του κοριτσιού εντοπίστηκε σε χαντάκι δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Α10, στο Σουέβρ, ένα χωριό στο Λουάρ ε Σερ, μεταξύ Ορλεάνης και Τουρ, στην κεντρική Γαλλία.
Κανείς δεν είχε ειδοποιήσει τις αρχές για την εξαφάνιση του παιδιού.
Το σώμα έφερε εμφανή σημάδια κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένων εγκαυμάτων από σίδερο σιδερώματος και ουλών από ανθρώπινα δαγκώματα, τα οποία, σύμφωνα με τους ιατροδικαστές, αποδόθηκαν σε γυναίκα.
Με τις έρευνες να βρίσκονται σε αδιέξοδο, η χωροφυλακή ξεκίνησε τη μεγαλύτερη επιχείρηση αναζήτησης μαρτύρων που είχε γίνει ποτέ στη Γαλλία, με στόχο την ταυτοποίηση του κοριτσιού σε περίπου 30 χώρες. Η φωτογραφία της αναρτήθηκε σε 65.000 σχολεία και 30.000 δημαρχεία.
Παρά τις προσπάθειες, εκδόθηκαν δύο διαταγές αρχειοθέτησης της υπόθεσης, το 1991 και το 1997, λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων.
Περισσότερα από 30 χρόνια αργότερα, το θύμα ταυτοποιήθηκε και οι γονείς της συνελήφθησαν τον Ιούνιο 2018, μέσω δείγματος DNA που ελήφθη από έναν από τους αδελφούς της σε άλλη υπόθεση βιαιοπραγίας.
Χρειάστηκαν όμως οκτώ ακόμη χρόνια για τη διεξαγωγή της δίκης.
Η Χαλιμά Ελ Μπακτί, η μητέρα, καλείται να λογοδοτήσει για «εσκεμμένες, πολυάριθμες και επαναλαμβανόμενες σε βάθος χρόνου» πράξεις, που οδήγησαν στον θάνατο της κόρης της, σύμφωνα με έκθεση των ερευνητών.
Κατά την κράτησή τους, οι γονείς, που απέκτησαν συνολικά επτά παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της Ινάς, δεν παραδέχθηκαν ότι ήταν οι δράστες των βιαιοπραγιών, κατηγορώντας ο ένας τον άλλον για ενδοοικογενειακή βία.
Η μικρή Ινάς, που σήμερα θα ήταν 43 ετών, αναπαύεται στο κοιμητήριο της Σουέβρ.