Τις τελευταίες ώρες, ο Καμίλο Ροντρίγκες, επικεφαλής της εταιρείας Sécurité Vigilance, η οποία διαθέτει προσωπικό ασφαλείας, δεν προλαβαίνει να ανταποκριθεί στην ζήτηση. Από την ίδρυση της επιχείρησής του, το 2016, δεν έχει δεχθεί ποτέ τόσα πολλά αιτήματα: «Είκοσι την ώρα…», λέει.
Τα γραφεία του βρίσκονται στην Μπουλεβάρ Βολτέρ, κοντά στην πλατεία της Δημοκρατίας, όπου το περασμένο Σάββατο σημειώθηκαν συγκρούσεις και λεηλασίες. Οπως όλοι, παρακολούθησε εμβρόντητος τις εικόνες καταστροφής. Με τις νέες κινητοποιήσεις να πλησιάζουν σήμερα, στις 30 Οκτωβρίου και στις 5 Νοεμβρίου, η ανησυχία έχει μετατραπεί σε συλλογική νεύρωση.
«Επείγει να δοθεί απάντηση στην απόγνωση των εμπόρων. Αρχίζουν να εξοπλίζονται», δηλώνει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» ο Αλέν ντι Κρεσεντζό, πρόεδρος του γαλλικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου.
Μικρά καταστήματα με manga, ρούχα ή καλλυντικά στις λαϊκές συνοικίες του Παρισιού, αλλά και οίκοι πολυτελείας στο κέντρο της πόλης, αναζητούν τρόπους να προστατευθούν. Για πολλούς επαγγελματίες, το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα επαναληφθούν τα επεισόδια βίας, αλλά πώς θα αποφύγουν να γίνουν τα επόμενα θύματα.
«Ζούμε στην ευρωπαϊκή χώρα όπου οι πολίτες φορολογούνται περισσότερο, αλλά η αστυνομία αδυνατεί να προστατεύσει τους κατοίκους, τις περιουσίες και τα μνημεία, όπως συνέβη με το δημαρχείο της Λιμόζ», καταγγέλλει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» ο Ντανιέλ Μαρτέν, ιδιοκτήτης καταστήματος κρασιών και οινοπνευματωδών ποτών στην Μπουλεβάρ Βολτέρ.
Το κατάστημά του λεηλατήθηκε επίσης. Διηγείται πώς επιχείρησε να παρέμβει, κρατώντας το κινητό του τηλέφωνο, φωτογραφίζοντας τους δράστες και ζητώντας τους να σταματήσουν αμέσως τις καταστροφές. Μάταια. «Ενας από αυτούς μού πέταξε μάλιστα: “Δεν πειράζει, θα σας αποζημιώσει η ασφαλιστική εταιρεία”».
Αυτή η προκλητική αδιαφορία τον σημάδεψε όσο και οι υλικές ζημιές. Και δεν είναι ο μόνος. Για πολλούς Γάλλους, δεν είναι μόνο η Gen Z που αισθάνεται ότι έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη της, αλλά ολόκληρη η κοινωνία. Την ώρα, μάλιστα, που οι ασφαλιστικές εταιρείες προειδοποιούν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν να καλύπτουν επ’ αόριστον τέτοιες καταστροφές, η ανάγκη για αυτοπροστασία εντείνεται.
Η κυβέρνηση καλεί τους πολίτες να μην πάρουν τον νόμο στα χέρια τους. Είναι, όμως, σε θέση να εισακουστεί μια εξουσία που μοιάζει να έχει απολέσει την ίδια της τη δύναμη; Το κράτος επινοήθηκε ακριβώς για να αποτρέψει την επικράτηση του νόμου της ζούγκλας. Η αποτυχία της 17ης Οκτωβρίου σηματοδοτεί την κατάρρευση του κράτους δικαίου, το οποίο έχει ως θεμελιώδη αποστολή την προστασία των προσώπων και της περιουσίας τους.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος ενόψει των επόμενων διαδηλώσεων δεν είναι απλώς να λεηλατηθούν και πάλι καταστήματα από ομάδες ταραχοποιών. Είναι να αποφασίσουν αυτή τη φορά οι καταστηματάρχες να τους περιμένουν, έτοιμοι να υπερασπιστούν οι ίδιοι τις περιουσίες τους. Τότε θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια κοινωνία όπου οι λεηλατούντες δεν θα φοβούνται πλέον το κράτος και οι πολίτες δεν θα βασίζονται πια σε αυτό. Μια κοινωνία στην οποία ο καθένας θα αναζητά μόνος του προστασία, επειδή θα αισθάνεται ότι το κράτος τον έχει εγκαταλείψει.
Και όταν οι πολίτες παύουν να περιμένουν την προστασία του κράτους, δεν απειλείται μόνο η δημόσια τάξη. Αμφισβητείται ο ίδιος ο λόγος ύπαρξής του.