Εκατοντάδες μαθητές βγήκαν στους δρόμους της Λιέγης εμπνευσμένοι από τις πρόσφατες διαδηλώσεις στη Γαλλία. Οι μαθητές διαμαρτυρήθηκαν για τα προβλήματα του εκπαιδευτικού συστήματος στη γαλλόφωνη κοινότητα του Βελγίου, εστιάζοντας στην αύξηση των διδάκτρων, τις υπερπλήρεις αίθουσες διδασκαλίας και τις δυσκολίες πρόσβασης σε εκπαιδευτικό υλικό.
Κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας, οι διαδηλωτές κρατούσαν πλακάτ με συνθήματα όπως «Είναι χάλι, παλεύουμε για δικαίωμα! Όχι για προνόμια!» και «Επέλεξα την εκπαίδευση, όχι τους αγώνες πείνας!».
Οι αστυνομικές αρχές προχώρησαν σε σωματικούς ελέγχους, αναζητώντας όπλα, μολότοφ και άλλα αντικείμενα, προκειμένου να αποτραπούν επεισόδια.
Βίντεο που κυκλοφόρησαν σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης κατέγραψαν σπασμένες βιτρίνες καταστημάτων και φωτιές στους δρόμους της Λιέγης. Σύμφωνα με βελγικά μέσα ενημέρωσης, τις προηγούμενες ημέρες πραγματοποιήθηκαν δεκάδες προσαγωγές και συλλήψεις.
Τον περασμένο Ιούνιο είχαν σημειωθεί βίαιες συγκρούσεις μεταξύ αστυνομικών και διαδηλωτών με αφορμή τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η αύξηση των διδάκτρων από 835 ευρώ στα 1.194 ευρώ για την πλειονότητα των μαθητών στη γαλλόφωνη κοινότητα του Βελγίου.
Αλληλεγγύη στους μαθητές της Γαλλίας
Ορισμένοι μαθητές εξέφρασαν στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters την αλληλεγγύη τους προς τους μαθητές που διαδηλώνουν στη Γαλλία, αναφέροντας πως βρίσκονται σε επικοινωνία μαζί τους.
«Στηρίζουμε οι μεν τους δε επειδή αντιμετωπίζουμε σχεδόν τα ίδια προβλήματα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο 19χρονος Αλφρέντ.
Η Αμέλια Ντι Σάλβε, επίσης 19 ετών και φοιτήτρια της παιδαγωγικής, ανέφερε ότι οι κινητοποιήσεις στο Βέλγιο ενισχύθηκαν μετά τις μαζικές διαδηλώσεις μαθητών στη Γαλλία.
«Όταν είδαμε πως τίποτα δεν άλλαζε χωρίς διαμαρτυρία, αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε… Επηρεαστήκαμε ως έναν βαθμό από τη Γαλλία», παραδέχθηκε.
Ο δήμαρχος Βίλι Ντεμεγέρ, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό RTBF, εξέφρασε την ελπίδα να επιστρέψει σύντομα η ηρεμία στους δρόμους της Λιέγης, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για διάλογο, ώστε «οι νέοι να εκφράσουν τα παράπονά τους με ειρηνικό τρόπο και, ει δυνατόν, να εισακουστούν οι ανησυχίες τους».