Υπήρξε μια εποχή που η Ασκληπιού στα Τρίκαλα δεν ήταν απλώς δρόμος. Ήταν πασαρέλα, κοινωνικό εργαστήριο, σχολείο και νυχτερινή αρένα μαζί. Και μέσα σε αυτό το σκηνικό των 90s, όπου τα μπαράκια είχαν τη δική τους αίγλη και το τότε Gala αποτελούσε ένα από τα σημεία αναφοράς της εποχής, ο Χρήστος Τσιασιώτης έκανε τα πρώτα του δυνατά βήματα πίσω από την μπάρα.
Ανερχόμενος, δραστήριος και με εκείνο το ένστικτο που χρειάζεται ένας καλός μπάρμαν για να καταλαβαίνει τον πελάτη πριν ακόμη παραγγείλει, ο Χρήστος ήταν από τις παρουσίες που ξεχώριζαν στην Ασκληπιού.
Τα χρόνια πέρασαν, οι νύχτες άλλαξαν, τα μπαρ απέκτησαν άλλους ρυθμούς και ο Χρήστος φαίνεται πως πήρε για τα καλά το κολάι του επαγγελματισμού. Όταν μάλιστα ήρθε η οικογένεια, αποφάσισε να αλλάξει πίστα.
Άφησε λοιπόν την Ασκληπιού και επέστρεψε στο Μεγάλο Κεφαλόβρυσο, εκεί όπου η ζωή έχει άλλες ταχύτητες, αλλά και άλλες απαιτήσεις. Και επειδή ο άνθρωπος πρέπει να έχει πάντα ένα σχέδιο, οικογενειακά δραστηριοποιήθηκε στον χώρο του μίνι μάρκετ.
Μόνο που φαίνεται πως το πεπρωμένο του δεν ήταν να μείνει στα ράφια.
Κάπου εκεί άρχισε να ξεδιπλώνεται μια διαφορετική και, όπως αποδείχθηκε, πολύ δυνατή επαγγελματική έφεση. Ο Χρήστος ανακάλυψε ότι διαθέτει ιδιαίτερη διορατικότητα στα κρέατα.
Και από τη στιγμή που κάποιος μπορεί να ξεχωρίσει το καλό κομμάτι με το μάτι, τα πράγματα παίρνουν τον δρόμο τους.
Σταδιακά ανέλαβε το εσωτερικό κρεοπωλείο και από εκεί και πέρα άρχισε ένα νέο κεφάλαιο. Αυτή τη φορά όχι πίσω από μπάρα, αλλά πίσω από τον πάγκο του κρεοπωλείου.
Μόνο που ο Χρήστος δεν περιορίστηκε στο να πουλάει κρέας.
Έκανε κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον. Άρχισε να αποκτά γαστρονομική εμπιστοσύνη με το κοινό του.
Ο πελάτης δεν πάει πλέον απλώς να αγοράσει ένα κομμάτι κρέας. Πάει να συζητήσει, να ρωτήσει, να ακούσει πρόταση και, ενδεχομένως, να φύγει με μια μικρή γαστρονομική αποστολή.
«Πάρε αυτό, κάν’ το έτσι και θα με θυμηθείς».
Και κάπως έτσι ο πρώην μπάρμαν των 90s έγινε ένας άνθρωπος που πλέον σερβίρει γαστρονομικές συμβουλές πριν ακόμη σερβίρει το κρέας.
Η εμπειρία από την μπάρα, άλλωστε, φαίνεται πως δεν πήγε χαμένη. Εκεί έπρεπε να ξέρεις τι θέλει ο πελάτης. Τώρα πρέπει να ξέρεις τι θέλει η… ψησταριά του.
Και αν υπάρχει ένα πεδίο στο οποίο ο Χρήστος φαίνεται να έχει εξελίξει ιδιαίτερα την τεχνογνωσία του, αυτό είναι οι μοσχαρίσιες κοπές.
Tomahawk, T bone και porterhouse περνούν από τα χέρια του και καταλήγουν να αποτελούν αντικείμενο συζήτησης πριν ακόμη φτάσουν στη σχάρα.
Κοψίματα κάθε είδους, επιλογές για κάθε γούστο και προτάσεις για εκείνους που θέλουν να πάνε το κρέας ένα βήμα παραπέρα.
Και κάπου εδώ έρχεται η μεγάλη δικαίωση.
Ο Χρήστος μπορεί να άφησε πίσω του τις μπάρες της Ασκληπιού, αλλά δεν άφησε ποτέ την επαφή με τον κόσμο. Απλώς άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνεί μαζί του.
Τότε έλεγε «τι θα πιείτε;».
Σήμερα η ερώτηση είναι πιο δύσκολη.
«Πώς θα το ψήσετε;»
Και αν του πεις ότι δεν ξέρεις, μην ανησυχείς. Ο Χρήστος έχει πλέον και γαστρονομική άποψη και, όπως φαίνεται, αρκετή εμπειρία για να σε βάλει στον σωστό δρόμο.
Από τα νυχτερινά στέκια της Ασκληπιού στο Gala της δεκαετίας του 90 και από εκεί στο Μεγάλο Κεφαλόβρυσο, ο Χρήστος Τσιασιώτης έκανε μια διαδρομή που θα μπορούσε άνετα να γίνει σενάριο.
Μόνο που αντί για ποτό στο τέλος, έχει μια καλή μοσχαρίσια κοπή.
Και μεταξύ μας, με ένα σωστά ψημένο Tomahawk στο τραπέζι, ποιος θυμάται πλέον το τελευταίο ποτό της Ασκληπιού;
τρκ
The post Από την μπάρα της Ασκληπιού στη… μπάρα του κρεοπωλείου! Ο Χρήστος Τσιασιώτης σερβίρει πλέον Tomahawk appeared first on trikalaidees.gr | Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.