Οι διαφάνειες των γκάλοπ δεν προμηνύουν ένα ντέρμπι κορυφής στις επόμενες εθνικές εκλογές. Τα δημοσκοπικά νούμερα, όμως, φανερά ή κρυφά, σε ποιοτικούς και ποσοτικούς δείκτες, έχουν πείσει τους αναλυτές τους πως ο αγώνας για τη δεύτερη θέση θα είναι το ματς – θρίλερ.
Εξού και δύο από τους διεκδικητές της, το ΠΑΣΟΚ και το υπό ίδρυση κόμμα Τσίπρα, ετοιμάζονται ήδη για μια αναμέτρηση μεταξύ τους. Το επιτελείο του πρώτου αριστερού πρωθυπουργού κάνει σκάουτινγκ για στελέχη, ενώ η Χαριλάου Τρικούπη ανακοινώνει κάθε τρεις και λίγο μεταγραφές. Η διεύρυνση που έχει ξεκινήσει η αξιωματική αντιπολίτευση και τα πρόσωπα που θα ενσαρκώσουν το νέο κομματικό εγχείρημα του ιδρυτή του ΣΥΡΙΖΑ θα αποκαλύψουν για τον πολιτικό χαρακτήρα των δύο κομμάτων περισσότερα απ’ όσα θα δηλώνουν ον δε ρέκορντ οι εκπρόσωποί τους. ΠΑΣΟΚ και Τσίπρας, δείχνοντας τους συμπαρατασσόμενους μαζί τους, θα πουν ποιοι είναι.
Το άνοιγμα που επιχειρεί το πρώτο είναι παλιά και δοκιμασμένη συνταγή. Η στρατολόγηση εκλεγμένων με άλλα κόμματα είθισται να στέλνει το μήνυμα πως μια πολιτική δύναμη είναι ισχυρότερη από άλλες. Από την πρώιμη μνημονιακή εποχή, εξάλλου, έχει αυξηθεί κατακόρυφα ο αριθμός των επαγγελματιών της πολιτικής οι οποίοι προτιμούν να συντάσσονται μ’ αυτόν που εκτιμούν ότι έρχεται. Οπότε, όσο περισσότεροι διαλέγουν το ένα κόμμα αντί για το άλλο, τόσο ηχηρότερο πιστεύεται πως είναι το σήμα της ενδυνάμωσής του.
«Χωρίς face control»
Με βάση το συγκεκριμένο σκεπτικό, το ΠΑΣΟΚ απηύθυνε κάλεσμα προς «όλες τις προοδευτικές, δημοκρατικές δυνάμεις» κι ο εκπρόσωπος Τύπου του διευκρίνισε ότι η αμφίπλευρη διεύρυνσή του θα γίνει «χωρίς face control». Ο δε επικεφαλής της αρμόδιας επιτροπής, Κώστας Σκανδαλίδης, επαναλαμβάνει σχεδόν μονότονα πως οι πόρτες του κόμματος είναι ανοιχτές για όλους.
Ωστόσο, οι εσωκομματικές ενστάσεις που έχουν διατυπωθεί μέχρι τώρα για τους επαναπατρισθέντες και τα κριτήρια επιλογής τους μαρτυρούν πως η διαδικασία δεν παράγει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Μετά την ανακοίνωση των πρώτων ονομάτων ακούστηκαν αμέσως γκρίνιες. Γιατί κάποιοι είχαν εγκαταλείψει το ΠΑΣΟΚ στα πέτρινα χρόνια του για να πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ κι από εκεί του επιτίθεντο. Αλλά, κι επειδή στον κατάλογο των προσχωρήσεων περιλαμβάνονταν ορισμένοι οι οποίοι είτε είχαν γυρίσει πολύ νωρίτερα, είτε δεν είχαν αποχωρήσει ποτέ. Αργότερα, η συμπόρευση με τον Θεοδόση Πελεγρίνη δεν έκοψε εισιτήρια, ενώ η γκάφα με τον δεδηλωμένο κομμουνιστή Βαγγέλη Κορακάκη έφερε πολλά ειρωνικά μειδιάματα. Η επιστράτευση του Φαραντούρη αξιολογήθηκε ως κινητοποίηση γυρολόγων (έστω κι αν ο ίδιος δεν αναγνώρισε τον εαυτό του στη συγκεκριμένη κατηγορία). Μια επιστροφή της Κασιμάτη αποτελεί κόκκινο πανί για τους παπανδρεϊκούς. Οι φήμες σχετικά μ’ αυτή της Τζάκρη ενόχλησαν την ομάδα Γερουλάνου – και όχι μόνο.
ΣΥΡΙΖΑ 2.0.
Ο Αλέξης Τσίπρας, από την πλευρά του, θέλησε να αρχίσει την επάνοδό του στην κεντρική πολιτική σκηνή τοποθετώντας όλους τους πρώην συντρόφους του στον εξώστη του Παλλάς – στην πρώτη παρουσίαση της «Ιθάκης» – προκειμένου να φιλοτεχνήσει την αυτοπροσωπογραφία του απαλλαγμένου από τα συριζαϊκά βαρίδια. Φρόντισε, επίσης, να υπάρχουν στα πάνελ των βιβλιοπαρουσιάσεων του στελέχη με πασοκικό παρελθόν. Στης Θεσσαλονίκης βρέθηκε ο Αντώνης Σαουλίδης, στων Ιωαννίνων ο αποχωρήσας από το Κίνημα Γιώργος Μπουλμπασάκος.
Τελικά, βέβαια, οι δημόσιες δηλώσεις συριζαίων βουλευτών (βλέπε Συμεών Κεδίκογλου και Ανδρέας Παναγιωτόπουλος) πως προετοιμάζονται να παραιτηθούν του αξιώματός τους για τον ακολουθήσουν, η εσωκομματική διαμάχη στη Νέα Αριστερά για τους συνοδοιπόρους που πρέπει να επιλέξει το κόμμα ώστε να συγκροτηθεί ένα αριστερό μέτωπο κι η συζήτηση που διεξάγεται μέσα και γύρω από την Κουμουνδούρου σχετικά με το αν μπορούν να υπάρξουν δύο διαφορετικά ψηφοδέλτια, ένα δικό τους κι ένα δικό του, έχουν μουτζουρώσει το επαναλανσάρισμά του σαν ηγέτη ικανού να φέρει «πολιτική αλλαγή» και «αλλαγή πολιτικής». Οι διαθέσιμοι να τεθούν υπό την ηγεσία του φανερώνουν πως το νέο του κόμμα έχει υπερβολικά πολλές πιθανότητες να εξελιχθεί σε ΣΥΡΙΖΑ 2.0.
Οι εύκολοι συμβολισμοί της εικόνας, στους οποίους έχουν προς το παρόν ποντάρει και οι μεν και ο δε, εκδικούνται. Το ΠΑΣΟΚ δίνει την εντύπωση ότι είναι έτοιμο να συγχωρήσει τον αντιπολιτευτικό λαϊκισμό, που υποτίθεται πως πολεμά, για χάρη μερικών φωτογραφικών ενσταντανέ με κατέχοντες κοινοβουλευτικό έδρανο.
Οι αυτοσυστηνόμενοι ως πιστοί στο χάρισμα του Τσίπρα αποκαλύπτουν ότι η μεγαλύτερη εκλογική δεξαμενή στην οποία ο τελευταίος μπορεί να βουτήξει είναι το 17,83% της δεύτερης κάλπης του 2023 – κι αυτή δεν είναι τόσο ευρύχωρη όσο φαίνεται, λένε δημοσκόποι. Οι μέθοδοι της επικοινωνιακής σημειολογίας δεν έχουν εγγυημένη επιτυχία, λοιπόν. Κυρίως, επειδή στα στενά επιτελεία ξεχνούν πως τα σημεία στην πολιτική σπάνια είναι μονοσήμαντα, αφού δεν ερμηνεύονται απ’ όλους με τον ίδιο τρόπο.