Μία από τις πιο ειλικρινείς και αυτοκριτικές δημόσιες τοποθετήσεις της καριέρας του έκανε ο Πέδρο Αλμοδόβαρ στο Φεστιβάλ Καννών, παραδεχόμενος ότι αισθάνεται πλέον «κουρασμένος από τον εαυτό του» και ότι αναζητά έναν νέο δημιουργικό συνοδοιπόρο για να ξαναβρεί έμπνευση και διαφορετική ματιά στον κινηματογράφο του.
Ο σπουδαίος Ισπανός σκηνοθέτης παρουσίασε στις Κάννες τη νέα του ταινία «Πικρά Χριστούγεννα», η οποία συμμετέχει στο διαγωνιστικό πρόγραμμα για τον Χρυσό Φοίνικα, και εξήγησε ότι μετά από δεκαετίες δημιουργίας νιώθει την ανάγκη να αλλάξει δημιουργική πορεία.
«Έχω κουραστεί από τον εαυτό μου. Δεν θέλω να συνεχίσω να γράφω ανακυκλώνοντας συνεχώς τον ίδιο μου τον κόσμο», δήλωσε χαρακτηριστικά, αποκαλύπτοντας ότι για πρώτη φορά σκέφτεται σοβαρά να συνεργαστεί με άλλον σεναριογράφο. Όπως είπε, όλα αυτά τα χρόνια έγραφε μόνος του, όμως πλέον αναζητά «ένα διαφορετικό σύμπαν» και νέες ιδέες που θα τον βγάλουν από τη δημιουργική επανάληψη.
Ο Αλμοδόβαρ θεωρεί ότι οι τελευταίες ταινίες του, όπως το «Πόνος και Δόξα» και τα «Πικρά Χριστούγεννα», αποτελούν ένα βαθιά προσωπικό και αυτοβιογραφικό δίπτυχο. Γι’ αυτό και νιώθει πως ολοκληρώνεται ένας μεγάλος κύκλος στη φιλμογραφία του.
Παράλληλα, παραδέχθηκε ότι όσο ωρίμαζε κινηματογραφικά, τόσο απομακρυνόταν από το χιούμορ και την εκρηκτική ενέργεια των πρώτων του έργων. «Μου λείπει να κάνω μια ταινία σαν τις “Γυναίκες στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης”», είπε γελώντας, αναγνωρίζοντας ότι οι νεότερες δουλειές του έχουν αποκτήσει μεγαλύτερο βάθος αλλά λιγότερη κωμική ελευθερία.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η επόμενη ταινία του θα περιέχει περισσότερο χιούμορ, αν και σε πιο σκοτεινή μορφή, με έντονα στοιχεία μαύρης κωμωδίας. Ξεκαθάρισε πάντως ότι δεν σκέφτεται ακόμη την αποχώρηση από τον κινηματογράφο, παρά τις δηλώσεις του στις Κάννες που πολλοί εξέλαβαν ως αποχαιρετισμό.
Η νέα του ταινία κινείται ξανά σε πολύ προσωπικά μονοπάτια. Ο πρωταγωνιστής, τον οποίο υποδύεται ο Leonardo Sbaraglia, είναι ένας σκηνοθέτης που λειτουργεί ως alter ego του ίδιου του Αλμοδόβαρ, ενώ η Bárbara Lennie ενσαρκώνει έναν χαρακτήρα που περνά κρίσεις πανικού αντίστοιχες με εκείνες που ο ίδιος ο δημιουργός βίωσε στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Στην ταινία συμμετέχουν επίσης οι Aitana Sánchez-Gijón και Milena Smit, μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο απώλεια, συναισθηματική φθορά και ανθρώπους που προσπαθούν να επιβιώσουν ψυχικά μετά από βαθιά τραύματα.
Παρότι η ταινία απέσπασε θερμό χειροκρότημα στις Κάννες, οι αντιδράσεις των κριτικών παραμένουν διχασμένες. Ο Αλμοδόβαρ πάντως έδειξε να αντιμετωπίζει με φιλοσοφία τη μάχη για τον Χρυσό Φοίνικα — ένα βραβείο που δεν έχει κατακτήσει ποτέ, παρά το γεγονός ότι θεωρήθηκε φαβορί στο παρελθόν με το «Όλα για τη Μητέρα μου» και το «Volver».