«Από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησε αυτή η τετελεσμένη βόμβα στο σπίτι μας, κάθε μέρα ζούσαμε και μία τραγωδία». Με αυτά τα λόγια, ο 27χρονος Νίκος Πουλιόπουλος περιγράφει τη συγκλονιστική δοκιμασία που βίωσε η οικογένειά του, ξεκινώντας έναν τιτάνιο δικαστικό αγώνα για τη μεταθανάτια δικαίωση του πατέρα του, Θωμά Πουλιόπουλου. Ο 55χρονος αστυνομικός έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Μάρτιο, έπειτα από σκληρή και άνιση μάχη με τον καρκίνο, ο οποίος διαγνώστηκε με καθυστέρηση ενός ολόκληρου έτους από το 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη, κατόπιν μιας τυπικής επέμβασης σκωληκοειδίτιδας.
Την Τρίτη (29/09), ο γιος του θύματος, συνοδευόμενος από τη θεία του και τον συνήγορό τους, Νάσο Διαλυνά, έδωσε το παρών στο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκεί επρόκειτο να ξεκινήσει η δίκη του γιατρού που ευθύνεται για τη μη έγκαιρη ενημέρωση του 55χρονου και την καθυστερημένη διαβίβαση των αποτελεσμάτων της βιοψίας, με στόχο την αναβάθμιση της κατηγορίας από σωματική βλάβη από αμέλεια σε ανθρωποκτονία από αμέλεια.
«Δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να δώσει τον αγώνα του»
Η καθυστέρηση στην ενημέρωση για τη σοβαρότητα της ασθένειας είχε ως αποτέλεσμα ο καρκίνος να φτάσει στο προχωρημένο στάδιο τέσσερα, στερώντας από τον άτυχο αστυνομικό κάθε πιθανότητα έγκαιρης θεραπείας. Ο 27χρονος γιος του εξηγεί τους λόγους για τους οποίους βρίσκεται σήμερα στα δικαστήρια: «Ο πατέρας μου πλέον δεν είναι εδώ άρα αναγκαστικά και μη, γιατί πρέπει να δικαιωθεί, βρίσκομαι εγώ εδώ στη θέση του. Καλώς ή κακώς θα έπρεπε να είναι εδώ, αλλά δεν είναι και αυτό είναι το λάθος. Ότι δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να δώσει τον αγώνα του και δυστυχώς δίνουμε εμείς με τον κ. Διαλυνά και με όλη την ομάδα και την οικογένεια μου, αυτόν τον αγώνα της δικαίωσης τουλάχιστον μεταθανάτια. Στόχος μας είναι, να υπάρξει δικαιοσύνη».
Περιγράφοντας τις τελευταίες στιγμές στο πλευρό του πατέρα του, ο νεαρός κάνει μια βαθιά κατάθεση ψυχής: «Από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησε αυτή η τετελεσμένη βόμβα στο σπίτι μας, κάθε μέρα ζούσαμε και μια τραγωδία. Δεν μπορούμε να το περιγράψουμε στον απλό κόσμο γιατί απλά ο πόνος μας ήταν καθημερινός και κάθε μέρα ήταν και χειρότερα. Βλέπαμε τον άνθρωπο μας να πεθαίνει μέρα με τη μέρα, βασανιστικά. Ήταν βασανιστήριο αυτό. Ήταν τόσος πολύς ο πόνος που έβγαλε ο πατέρας μου από αυτή την ασθένεια, για την οποία δεν του δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να την παλέψει στα ίσια, που πραγματικά μας στιγμάτισε όλους μας».
Η αναβολή της δίκης και η νομική μάχη για την αναβάθμιση της κατηγορίας
Κατά τη σημερινή διαδικασία, η δίκη πήρε αναβολή για τις 20 Νοεμβρίου. Στο επίκεντρο της νομικής στρατηγικής βρίσκεται η μετατροπή της κατηγορίας, δεδομένου ότι ο ασθενής έχει πλέον αποβιώσει.
Ο συνήγορος της οικογένειας, Νάσος Διαλυνάς, επισημαίνει σχετικά: «Αυτό που έχει αλλάξει σήμερα είναι ότι το δικαστήριο θα μπει στην ουσία για να εξετάσει εκτός των άλλων και τη μεταβολή, την αναβάθμιση της κατηγορίας. Όταν ασκήθηκε ποινική δίωξη αρχικώς και προσδιορίστηκε η δικάσιμος, ο κατηγορούμενος κατηγορούνταν για σωματική βλάβη από αμέλεια. Εφόσον τώρα το αποτέλεσμα είναι ο θάνατος, δηλαδή ο άνθρωπος ο οποίος τότε υπερασπιζόταν τις θέσεις του, έχει πεθάνει, θα πρέπει να γίνει αναβάθμιση της κατηγορίας, σε ανθρωποκτονία από αμέλεια».
Διαβάστε επίσης
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η παράμετρος που αφορά τον τότε διοικητή του 424 στρατιωτικού νοσοκομείου, ο οποίος έχει ήδη παραπεμφθεί σε δίκη αντιμετωπίζοντας την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, επειδή δεν διασφάλισε την ύπαρξη αρμόδιου γιατρού για την εξέταση των βιοψιών, παρότι ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες. Όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει ο κ. Διαλυνάς: «Ο διοικητής του νοσοκομείου έχει ήδη παραπεμφθεί. Το οξύμωρο είναι ότι εδώ θα είναι σαν μάρτυρας για την ίδια υπόθεση για την οποία στην άλλη υπόθεση είναι κατηγορούμενος».