Ενα φεστιβάλ για νέους δημιουργούς στα Ανω Πεδινά και στον Ελαφότοπο των Ζαγοροχωρίων, που βρίσκονται στα ορεινά της Πίνδου, αποτελεί γεγονός που αξίζει να προσέξουμε. Σε αυτό τον μαγευτικό τόπο πραγματοποιείται από σήμερα ένα πολυθεματικό ποιητικό γεγονός από και προς τη φύση, από και προς τη γλώσσα.
Το ουσιαστικό «σολοικισμός» σημαίνει το συντακτικό λάθος κατά την εκφορά του λόγου, πάνω στη διατύπωση. Η λέξη «σόλοικος» επίσης χρησιμοποιείται και μεταφορικά για να δηλώσει κάτι το ανάρμοστο.
Ο εμπνευστής και καλλιτεχνικός διευθυντής του πολυθεματικού Φεστιβάλ Ποίησης ΣΟΛΟΙΚΙΣΜΟΣ, Ευά Παπαδάκης, μίλησε για τον τίτλο της διοργάνωσης στο «Nσυν»: «Η χρήση συντακτικών δομών που διαφοροποιούνται από την πρότυπη γλώσσα, όπως διδάσκεται στο σχολείο με βάση τη ρυθμιστική γραμματική, για μένα έχει μεγάλη σημασία. Γιατί οι αποκλίσεις και οι παρεκκλίσεις, σε βάθος χρόνου, αφομοιώνονται και καταλήγουν να γίνονται ο κανόνας. Τα αουτσάιντερ γίνονται φαβορί, τα λάθη γίνονται σωστά, κι ανοίγει χώρος για νέους».
Κατά την τριήμερη διάρκειά του το φεστιβάλ αφήνει να εμπλακούν η ποίηση, η εικαστική εγκατάσταση, ο κινηματογράφος. Ο Ευά Παπαδάκης λέει για την απαρχή της ιδέας: «Λείπουν οι πρωτοβουλίες που κάνουν την ποίηση πραγματικά προσβάσιμη σε κόσμο που δεν είναι συγγραφείς και ποιητές. Από εκεί ξεκίνησε ο σολοικισμός. Κατέληξα στα Ζαγοροχώρια – τόπο που αγαπώ ιδιαίτερα και επισκέπτομαι την τελευταία δεκαετία. Η βασική δυσκολία είναι οικονομική. Εχουμε την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού, αλλά ο προγραμματισμός που κάνουμε και το μέγεθος της προσπάθειας δεν αντικατοπτρίζονται στην οικονομική υποστήριξη που λαμβάνουμε από τους φορείς με τους οποίους συνεργαζόμαστε».
Στη δεύτερη διοργάνωση του φεστιβάλ, συμμετέχουν νέοι δημιουργοί που συνεχίζουν να παράγουν έργο σε Ελλάδα και εξωτερικό, όπως: Νίκος Ερηνάκης, Λουίζα Βραδή, Μάριο Μπανούσι, Θάνος Γώγος, Κάρολ Σανσούρ, Ευθύμιος Μοσχόπουλος, Αγγελική Χάιδω Τσόλη, Βασίλης Γαλάνης, Κωστής Χαραμουντάνης, Λάρα Ντάερ, Παναγιώτης Παπαφράγκος, Τώνια Τζιρίτα Ζαχαράτου, Φιόνα Σπαθοπούλου, όπως και οι εκπρόσωποι του οικομουσείου Ζαγορίου.
«Η γεωγραφική απομόνωση» των Ζαγοροχωρίων, όπως σημειώνει ο καλλιτεχνικός διευθυντής, «μετατρέπεται σε ανάγκη για απόλυτη ελευθερία έκφρασης, όπου εκεί συναντά τον σολοικισμό. Οι διαφορετικές φωνές δεν κρύβονται πια στις στάνες των Σαρακατσαναίων ή κάτω από τα πέτρινα γεφύρια. Βγαίνουν στο φως, γλιστρούν στα σοκάκια των χωριών και διεκδικούν λέξεις που παραστρατούν. Μέχρι στιγμής προσπαθούμε επίσης τουλάχιστον οι μισοί καλλιτέχνες να είναι κουίρ άτομα ή να δουλεύουν σε κουίρ θεματικές. Θεωρούμε την έκθεσή τους στην τοπική κοινότητα βασική μας προτεραιότητα».